Aklımda sesinin salıncakları
Uğuldar İstanbul kanatlarında
Gözlerinin o dağ kokusundandır
Yüreğimin gelgit çağlayanları
Umuttan bir taydır hâlâ yüreğim
Gezinir hülyanın sınırlarında
Uykularım en ürkek bir ceylan gibi
Ne vakit aklımı yöneltsem sana
Oyaladım bütün umutlarımı
Ruhumun bu hüzün salıncağında
Bahar nazlı nazlı geliyordu. Ormanlık arazinin maviye çalan yeşili, yerini çeşitli tonlarda yeşil bir örtüye bırakmış, bozkır çiçeklerle bezenmiş, sel suları çekilmiş ve çukurda kalan sulak çayırlarda pırıl pırıl sayısız gölcükler bırakmıştı, ama dik yamaçların kuytularında, havanın yumuşamasıyla göz göz olmuş karlar meydan okurcasına beyaz, hâlâ ışıltılar saçıyordu.
Bence problemlerin asıl nedeni, sorunlarını
henüz çözememiş bir coğrafyanın çocukları olmamız. Bugün hala, bizden önceki nesillerin halının altına süpürdüğü sorunları çözmeye çalışıyoruz.