Hale
@halee__
Şu anda okuduğu kitap
Yazarın okuduğum ilk kitabıydı. Hayatın içinden, günümüze hitaben yazılmış. Karakterlerin anlatımı oldukça iyiydi, mutlaka bir karakterde kendinizi buluyorsunuz. Yazarın ismini vermeyi tercih etmediği kitabın baş kahramanı, annesinin ölümünden sonra seçtiği hayatta başına gelenler ve bir türlü alamadığı kararlar ile boğuşuyor. Boğuşuyor diyorum çünkü yaşıyor demeye dilim varmadı öyle arafta kalmış bir karakter ki okurken beni boğdu, içim daraldı. Aşık olduğunu söylediği lakin benim bir türlü samimi bulamadığım Eda karakteri bile başlı başına ayrı bir kitabın konusu olmaya layık.
Gelelim sevdiğim yönlerine. Baki Semih karakteri.. okunmaya değer, duruşu ile ibretlik. Mutlaka size katacağı bakış açıları olacaktır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Anodulu insanının hayatından bir Doğan Cüceloğlu geçmeli. Okuyarak, dinleyerek, izleyerek ama mutlaka bir şekilde herkes bu güzel insanla tanışmalı.
Kişisel gelişim okurken anlatılanların gerçekle bağdaşmadığını ve uçlarda olduğunu, evet ideali anlatılan gibi ama gerçek hayata uyarlayamıyoruz diye düşündüğümüz anlar olmuştur. Hatta uygulamayı çok isteyip tıkandığımız durumları yaşamışızdır. İşte bu bağlamda ben bu kitaba kişisel gelişimden öte insanın içine özüne yapılan yolculuğun adımlarını attığımız bir başlangıç olarak bakıyorum. Öyle “biz” öyle hayatın içinden ki Doğan Cüceloğlu’na olan sevgi ve hayranlığım kelimelerle kifayetsiz kalıyor.
Bu son kitabını bir çırpıda okuyup bitirmeye kıyamadım bu yüzdendir böyle uzun sürmesi. Şimdi bir okur olarak üzerime düşen hayatıma içselleştirmek olacaktır.
İki arkadaşın tiyatrodan sonra geç saatte yağan yağmurdan eve gidemeyip bir genelevde geceyi geçirmeleriyle başlıyor hikaye. Ahmet Efendi’nin hiç o taraklarda işi yoktur. Karşısına çıkarılan kız “Henüz 17 yaşında” Kalyopi’dir. Ahmet Efendi takip eden günlerde geneleve; ortamı değerlendirmek, hayatın bir de bu yönünü görüp anlamak için gider zaten kedisine filozof denmektedir. Kalyopi’nin hikayesi Ahmet Efendi’yi derinden sarsar ve kendisinde vicdani bir sorumluluk uyanır.
Tanzimat dönemi yazarlarından olan Ahmet Mithat Efendi, dönemin şartlarının üstünde bir ahlak anlayışıyla romanı kaleme almış ve okura merhamet duygusunun aşktan ve çıkardan öte insani yönlerini göstermiştir ve ben bu karaktere hayran kaldım. Aşk ve merhamet duygusuna yönelik yaptığı konuşmalar etkileyiciydi.
Gerçek bir hayat hikayesi olan bu romanı okurken Kalyopi’ye içim sızladı hatta bazı yerlerinde gözyaşlarıma hakim olamadım. Daha çocuk yaştaki düşüncelerinin ve kararlarının masumluğuna mı üzüleyim o kararların yol açtığı kötülüklere teslimiyetine mi yanayım, bu kararları toplumsal baskı ve dayatmalarla verdiğinin acımasızlığına mı öfkeleneyim bilemedim. Acıklı hayatını okurken kafamda hep “ne yapılabilir, bu hikayelerin son bulmasına benim ne katkım olabilir?” fikri yer etti. Ahmet Efendi kitapta fuhuşun önlenmesine yönelik fikirlerde bulunuyor evet lakin bunu günümüze uyarlayamadım.
Türk edebiyatı klasikleri okumaya alışkın olmasanız dahi dili açık ve sade kolaylıkla okunabilir. Ben okumaktan keyif aldım.
