O saf havayı teneffüs ettikçe o zamana kadar yiyemediği leziz bir yemek veya meyveyi yiyen birinin hoşnutluğu gibi hoşlanıyor yahut en çok sevdiği şerbeti içiyormuş gibi nefes aldıkça göğsünde, kalbinde bir ferahlık duyuyor ve doyamıyormuş da daha içmek istiyormuşçasına havayı sömürür gibi yutuyordu.
Geçmişle bugün arasındaki bağın asla kopamayacağını anlatan; bugünün geçmiş sayesinde olduğunu bir kez daha öğreten, hiç bitmese dediğim ve kesinlikle tavsiye edeceğim muhteşem bir eser.