Kitap tercihlerinin basit de olsa hikayeleri olması hoşuma gidiyor.. Bir gece halısaha çıkışında eve giderken arabadan video çektim. Videoyu WhatsApp'tan izleyen kardeşim Oğuzhan, "ağabey bizim buralara ne kadar benziyor." derken. Meğer yanıbaşımda tahsil görüyormuş. Hemen bir buluşma ayarladık. Fâtih de meşakkatli yolları aşıp geldi. Necip Fazıl'dan, Sezai Karakoç'tan, İsmet Özel'den kitaptan şiirden derken.. Fâtih kardeşim Yağmur adında bir Naat'tan bahsetti. Tabi Erzurumlulara olan zaafını da unutmamak gerekir. :) Orada hatırımda kalan bu şiirden adını almış şiir kitabıyla nihayetinde tanışmış oldum.
Kitap tercihlerinin basit de olsa hikayeleri olması hoşuma gidiyor.. Bir gece halısaha çıkışında eve giderken arabadan video çektim. Videoyu WhatsApp'tan izleyen kardeşim Oğuzhan, "ağabey bizim buralara ne kadar benziyor." derken. Meğer yanıbaşımda tahsil görüyormuş. Hemen bir buluşma ayarladık. Fâtih de meşakkatli yolları aşıp geldi. Necip Fazıl'dan, Sezai Karakoç'tan, İsmet Özel'den kitaptan şiirden derken.. Fâtih kardeşim Yağmur adında bir Naat'tan bahsetti. Tabi Erzurumlulara olan zaafını da unutmamak gerekir. :) Orada hatırımda kalan bu şiirden adını almış şiir kitabıyla nihayetinde tanışmış oldum.
Yazar ilk sıraya saygıyla koymuş Yağmur'u ve rahmet kapılarını direkt açmış bizlere. Nasıl anlatabilir ki.. Râsuli Ekrem'e olan aşkı, sevgiyi ve özlemi öyle güzel işlemiş ki taşlara dahi imrenerek yazılmış bir Naat..
Sonrasında aşkın saf ve temiz halini bazen hafif bazen yoğun imgelerle Yağmur sonrası toprak kokusu gibi sermiş okuyucusuna.. Ve hafif hafif yağmuru andırarak bitiyor kitap..
Genelde 6'lı mısralar ile yazılmış şiirler ve kendine has bir uyak düzeni kurmuş (muhtemelen) ve aynı tempoda devam ediyor. Hani bir şiir görürsünüz bunu Nurullah Genç yazmış olabilir mi diye sorabilirsiniz. Kendi parmak izi yeterince belirgin ve özgün bir şair..
Şiirler bittikten sonra Naat'ın şerhi ve hikayesi kitabın sonuna ilave edilmiş. Acaba kitapta olmasaydı iyi mi olurdu diye düşündüm biraz. Bilemiyorum. Saçma ya da gereksiz bulduğum anlaşılmasın. Çok güzel bir yazı ama ayrı bir kitapta olsa nasıl olurdu diye düşündüm sadece..
Yorum kısmına Nurullah Genç'i daha yakından tanımak isteyenler için GZT röportajını bırakacağım. Video ve Tv'ye ayda 20-25 saatini ayıran birisi olarak tavsiye ederim. Böyle kaliteli insanları tanımak ve tanıtmak da vakti güzel değerlendirmek
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Peyami Safa ile ilk tanışmamız. Son görüşmemiz olmayacak diye düşünüyorum. Tanışmayı bu kadar ertelemiş olarak hata yaptığımı kabullenerek okumaya başladım. Başlamakla bitirmem bir oldu diyebilirim. Başından itibaren hikaye içine girerek karakter ile bütünleşiyorsunuz. Galiba diz problemi sebebiyle duygusal anlamda da yakın hissettim kahramanımıza kendimi. Gerçi onunkine nazaran ben iyi durumdayım. İnsan ne yaşarsa yaşasın kendi problemini en büyüğü olarak görmeye programlanmış gibi hissederim bazen. Bu yüzden birkaç gün sonra kitapla empati yapmayı bırakıp kendi derdimi insanlığın başına gelebilecek en büyük sıkıntı olarak görmeye de devam ederim herhalde. Hepi topu halısaha topçuluğundan emekli edilmiş olarak fazla derbederlik yapmayayım ama bu sebeple yakın geldi kahramanımız bana. Hastalığın tedavi süreci ve uzun süre doktorlar arası mekik dokuyuşu da bana doktor arayış sürecimi hatırlattı. Doktorlar artık yüklenme dese de her tavsiye sonrası kendimi top peşinde koştururken bulurdum bir anda :) Kitap boyu karakterimiz doktor tavsiyesi dinlemeyip başına buyruk davranınca da seslendim dinle doktoru diye ama benden de tavsiye almadı :D Gerçi adam haklı. Ben de hiç doktor dinlemezdim bu yüzden bağları koparana kadar futbol oynamayı bırakmadım. Futbol beni bırakana kadar bırakmadım. Kopuş sonrası her yeni doktora "futboldan tamamen uzaklaşmana gerek kalmayacak" cümlesini duyma isteğiyle giderdim. Doktorlar konuyu açmasa da bir şekilde topu oraya çekerdim fikirlerini almak için. Sırf bu cümleyi duymak için birçok şeyden vazgeçebileceğimi düşünürdüm o zamanlar. Ağrı falan önemli değil onlar geçer de futbol sevdası geçmiyor :D Oğuz Atay'ın "Aklımdan çıkmıyor. Aklım çıkıyor o çıkmıyor. " cümlesi genelde sancılı bir aşk yaşanırken söylenir. Ben ise her gün yürüyüp halı
