Merhaba Gönül Heybemin güzel dostları...
Öyle bir zamanda yaşıyoruz ki hepimizin içinde taşıdığı görünmez yaralar var. Kiminin acısı yeni, kimininki yıllar geçmiş olsa da hâlâ ilk günkü gibi sızlıyor. Hayatın koşuşturması içinde günlük mücadelelerimizi verirken, bir yandan da ruhumuza işlemiş kederlerle yaşamayı öğrenmeye çalışıyoruz.
İşte bugün sizlere tam da böyle zamanlarda elimize uzanan bir kitapla geldim:
Dervişin Teselli Koleksiyonu: Doğu'dan ve Batı'dan 99 Teselli
Bu kitap bana bir şeyi yeniden hatırlattı; bazı yaralar geçmez ama insan onlara bakmayı değiştirebilir.
Kitap 99 ayrı teselliden oluşuyor. Her bölümde insanın karşılaştığı acılara, kayıplara, hayal kırıklıklarına ve imtihanlara farklı pencereler açılıyor. Kur'an-ı Kerim'den ayetler, kıssalar, filozofların düşünceleri, şairlerin dizeleri ve hayatın içinden örneklerle öyle zengin bir anlatım kurulmuş ki okurken kendinizi yalnız hissetmiyorsunuz.
Yazarın söylediği bir cümle kitap boyunca bana eşlik etti:
"Keder evrenseldir, teselli de öyle."
Gerçekten de öyle...
Bir sayfada bir ayetle karşılaşıyorsunuz, diğer sayfada sevdiğiniz bir şairle. Bir yerde bir âlimin sözü çıkıyor karşınıza, başka bir yerde bir filozof aynı hakikati farklı kelimelerle anlatıyor. Ve o zaman fark ediyorsunuz ki insan değişse de acılar çok değişmiyor.
Kitabı bitirdiğimde hayatımdaki sorunlar çözülmemişti.
Ama onlara bakışım değişmişti.
Tevekkülün ne büyük bir huzur olduğunu, her şeyin kontrolünün bizde olmadığını, bazen elimizden geleni yaptıktan sonra sonucu Allah'a bırakmanın insanın omuzlarından nasıl bir yük aldığını yeniden hissettim.
Bazı kitaplar bittiğinde geride boşluk bırakır.
Bu kitap bittiğinde bende huzur bıraktı.
Allah’a hamdolsun bu dini bize nimet olarak bahşetti, dini nasıl yaşanacağını açıklayan Kur’an’ı bize gönderdi, bu ilahi vahyi bize tebliğ eden, âlemlere rahmet Efendimiz’i bize gönderdi. Allah’a hamdolsun en güzel örneğin mübarek ellerinde yetişen ve her biri hayatın farklı bir alanında örnek olan sahabe efendilerimize karanlık dünyamızı aydınlatmaları için yıldızlar, yol göstermeleri için nehirler, sarsıntılarımızı önlemek için dağlar olarak bize gönderdi.
Bakın o kutlu mesaj nasıl geldi ve bunu ilk duyan ne dedi…
Yıl miladi 610’du. Aylardan Ramazan, gecelerden Kadir gecesiydi. Alemler nefesini tutmuş yıllardır hasretlerini çektikleri buluşmayı bekliyordu. Cibril, arzın ve arşın emini olan Efendimizle buluşmaya geliyordu. Beklenen an gelmiş, Allah insanoğlu ile vahiy aracılığıyla konuşmaya başlamıştı.
‘Yaratan Rabbinin Adıyla Oku!’
Efendimiz vahyin bu ilk sözleriyle ter içinde kalmıştı. Kendini mağaranı dışına atmış, zorlukla Hira’dan aşağı inmişti. Bu ruh hali ile nereye gitmeliydi? Onu bu haliyle kim teskin edebilecekti?
Elbette yoldaşı ve sırdaşı Hatice’sine gidebilirdi. Neden mi? Çünkü Hatice bir eş olarak Efendisine güven vermişti. Derken Efendimiz başından geçenleri Hatice’sine bir bir anlatmıştı. Hz. Hatice; ‘Asla endişelenme Ey Efendim! Allah Seni kesinlikle zayi etmeyecektir,’ demişti…
Başımıza zor bir durum gelse, bizler bu zorluğu ilk olarak eşlerimizle mi paylaşırız yoksa en son mu onu haberdar ederiz? Ya da bir sorunlarımızı eşlerimizle paylaştığımızda haticevari bir metanet ile mi karşılaşırız yoksa söylediğimize pişman mı oluruz?
Unutulmamalıdır ki tüm Müslümanlar tebliğ göreviyle mükelleftirler. Ancak tebliğ, hakkıyla temsil etmekle gerçekleşir. Rabbim hepimize bu aziz dini önce temsil edebilmeyi, sonra hakkıyla tebliğ edebilmeyi nasip eylesin.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
dünyanın gürültüsünden uzaklaştıran canım kitap.. ♡ㅤ
Selamın Aleyküm sevgili kitapseverler
İlk incelememi böyle bir kitapla yapacak olmak kalp atışımı hızlandırıyor dersem abartmış olmam… Ben ne okudum, nasıl bir okuma süreciydi bu böyle? Bu sorularla doluyken beynim, dayanamadım sıcağı sıcağına hemen yazmaya koştum. Öncelikle, bu kitap üzerinde çalışıp aynı anda da youtube’dan bu kitabın açıklayıcısı olarak part şeklinde ders videoları yükleyerek verdiği bunca emek için Necmettin Salih hocamızdan ve Necmettin Salih hocamızın karşıma çıkmasına vesile olan arkadaşlardan Allah razı olsun… ♡
Kitaba gelecek olursam, bu kitap benim gibi tefsire başlamayı düşünen ama nasıl başlayacağını bilemeyen, ağır anlatımlarla karşılaşacağını düşünerek başlamaya cesaret edemeyen kardeşlerime gözüm kapalı önereceğim bir kitap. Hocamız kitabı iki seri halinde okuyucuya sunmayı uygun görmüş. ‘Bir Rüyanın İzinde’ serinin ilk kitabı, 42 ayetin tefsirinden oluşuyor. Hocamız Yusuf Suresi’nin tefsirini yaparken açık ve duru bir anlatım kullanmış. Ancak ne kadar sade bir anlatım olsa da asla yüzeysel okunabilecek ya da bir çırpıda okunacak bir kitap değil, gerçekten zaman ayırarak, üzerinde düşünerek ve sindirerek okunması gereken bir kitap. Tekdüze, sıkıcı bir anlatıma kitap boyu rastlamadım, bu sebeple kitaba karşı ilgim ve heyecanım hep diri kaldı. Yazar, her ayetin tefsirinin ardından naçizane yorumlarına ve önemli müfessirlerin yorumlarına da yer vermiş. Bu da anlatımı benim fikrimce canlı tutmasını sağlamış. Müfessirlerin ayetlerdeki mana derinliğine farklı pencerelerden bakmalarına bağlı olarak farklı şekillerde yorumladıkları bazı ihtilaflı ayetler detaylarıyla açıklanmış. Özellikle bu konu beni çok cezbetti. Şunu da söylemeden geçemeyeceğim ki bu kitabın yalnızca tefsir kitabı olduğunu söylemek bence kitap için ve yazar için eksik bir
İslam Evinde Çocuk Terbiyesi~İhsan ŞENOCAK
“Küçüklükte öğrenilen ilim, taşa yazı yazmak gibidir.”
Anne olduktan sonra anladım ki sıfırdan bir evlat yetiştirmek sana verilen bu emanete sahip çıkmak sana bu emaneti verenin istediği gibi yetiştirmek gerekiyormuş. Nerden başlayacağımı bilmediğim öncesinde fikrimin bile olmadığı bu konuya gelince afalladım. en büyük yardımcım yine kitaplar ve Allah’ın dostları oldu. Bebeğimle aynı vücuttayken savsakladığım atladığım şeylere daha çok önem verdim. Çünkü içimde bir şahidim daha vardı artık. Kuranı okurken duayı ederken hatta abdest alırken bile o da öğrensin bunlara şahitlik etsin diye çabaladım. Doğduktan sonrası içinse nasıl öğreteceğimi bilemedim ve bu kitap bana ne güzel yol gösterdi. Anneliğe dair aldığım kitapların arasındaydı. Okumak çok şükür ki nasip oldu. Nereden başlanır neyi nasıl anlatılır hepsinde aydınlattı beni. Yetmeyecek elbette daha çok okunacak kitabım var birine daha tik atmak gönlüme çok iyi geldi. Dostlarıma annelere anne adaylarına tavsiyemdir. Rabbim anne olmak isteyen herkese bunu tattırsın annelik çok başka imiş hamdolsun
10/10
2026 39. kitabı
Beni yaratan ve bana doğru yolu gösteren O'dur. [Şuara]
Kitabın ana konusu akıl ile ruh çatışması, hakikat arayışıdır. Naci karakteri hayattan bıkmış, usanmış, aşk acısı çekerken bir çıkmazdadır. Öyle bir boşluğa düşmüş ki, kitabı okurken Necip Fazıl'ın bunu okuyucuya hissettirmesi kitaba daha bir değer katmış.
Hakikati kendisine öğreten öbür kendisi sanki ayağa kalktı, eline bir balyoz aldı, var kuvvetiyle ense köküne indirdi:
-Ne arıyorsun budala?...Aradığının ötesinde Allah var!.
Okudukça Naci'nin o çıkmazdan nasıl güzel bir yola girdiğini farkettim. Allah'a, hakikate yaklaştıkça, hem Naci'ye, hem benim içime huzur geldi. Yazarın, alıntıda da dediği gibi: Allah hiçbir nefse gücünden fazlasını yüklemez.
Bu tür kitaplar okurken hissediyorum ki, bizlere de bir hakikat kapısı çalıyor. Ve bu kitabın bizlere de bir mesajı var: Her insan sınanır ama yeterki hakikati bilsin. Doğru yolda umudunu kaybetmeden yol alsın.diyor gibi hissediyorum.
Bu kitabı herkesin okumasını o kadar çok isterim ki.
Bizden hüznü gideren Allah'a hamdolsun
[Fâtır Suresi 34.]
Tijan Sila, 9 yaşlarındayken savaşa tanık olmuş bir yazar. Savaşın ona kazandırdıkları ile ondan aldıklarını olabilecek en güzel şekilde bizlere anlatmış. Güzel derken yaşanılanlardan bahsetmiyorum elbette, ama onları kaleme alma biçimi takdire şayan. Bosna tarihini Bosnalılardan okumayı seviyorum. Bosnalılar böyle ciddi ve anlatılması hassas konuları o kadar onlara has bir biçimde ele alıyorlar ki. Ne yaşadılarsa o. Katıp katıştırmadan, ajitasyon yapmadan, yaşanılan çirkin şeyleri köpürtmeden… Bazı Türk yazarlar var (siz onları çok iyi biliyorsunuz), yaşanılan insanlık dışı konuları sayfalarca detay vererek, uzattıkça uzatarak, insanların özeline dokunarak yazmayı tercih ediyorlar. Yaşanılan olayları güzelleme yaparak aşk hikayesine çevirenler mi dersiniz, insanların anlatmaya dillerinin varmadığı, yıllarca konuşamadıkları ve hatta bırakın birbirlerine, kendilerine bile itiraf edemedikleri konuları derinlemesine eşeleyenler mi… Bu sebeple, Bosna’yla ilgili tüm geçmişi birinci ağızlardan dinleyen biri olarak Tijan Sila’nın kitabını gerçekten çok başarılı bulduğumu söyleyebilirim. Kitapta ismi geçen ilçe ve kasabalardan geçerken tüm yazılanlar gözümde canlandı. Grbavica’da gözümü kapattım ve bir an için dağlara gizlenen sniperların hedefi olduğumu düşündüm. Ürperdim. Kardeşlerime bir kez daha saygı duydum. Allah bir daha yaşatmasın. Boşnaklarla aramızdaki bu muhabbeti inşa eden Allah’a hamdolsun. Her gittiğimde koca bir İYİ Kİ ve bir kucak dolusu KEŞKE ile dönüyorum. Saraybosna, sana bakmayı bilen için ne çok şey anlatıyorsun öyle…
