İşte ruhu veremliler: daha doğmadan başlarlar ölmeye ve hasret çekerler yorgunluk ile feragat öğretilerine.
Ölmeyi memnuniyetle kabul ederler ve istençlerini onaylamamız lazım bizim de ! Sakınalım bu ölüleri uyandırmaktan ve bu canlı tabutlara zarar vermekten !
Bir hasta veya bir ihtiyar ya da bir cenaze çıkar karşılarına ve şöyle derler hemen : "Hayat fanidir! "
Fakat fani olan, varoluşun yalnız bir yüzünü gören kendileri ve gözleridir.
Hedefime ulaşmak istiyorum, kendi yolumda gidiyorum; müteredditlerin ve mızmızların üzerinden atlayacağım. Böylelikle benim yürüyüşüm, onların batışı olacak !