İşte ruhu veremliler: daha doğmadan başlarlar ölmeye ve hasret çekerler yorgunluk ile feragat öğretilerine.
Ölmeyi memnuniyetle kabul ederler ve istençlerini onaylamamız lazım bizim de ! Sakınalım bu ölüleri uyandırmaktan ve bu canlı tabutlara zarar vermekten !
Bir hasta veya bir ihtiyar ya da bir cenaze çıkar karşılarına ve şöyle derler hemen : "Hayat fanidir! "
Fakat fani olan, varoluşun yalnız bir yüzünü gören kendileri ve gözleridir.
Hedefime ulaşmak istiyorum, kendi yolumda gidiyorum; müteredditlerin ve mızmızların üzerinden atlayacağım. Böylelikle benim yürüyüşüm, onların batışı olacak !
Günün birinde sabahlara kadar bıkmadan çene çalabileceğim bir delikanlı bulabileceğimi düşünüyordum; onunla konuştukça her şeyi aynı gözle gördüğümüzü anlayacak, aynı heyecanları duyacaktık. İşte o zaman aşk doğacaktı, bu, dostluk, güven üzerine dayalı bir aşk olacaktı, kandırma üzerine değil.