“Gelinle yarışacağına , evde oturup keyfine baksana. İnsanın kendine biraz saygısı olmalı,” diye takılıyorlardı bana.
Oysa oturmanın saygıyla ne ilgisi vardı?
Bana sorarsanız gerçek mutluluk yaz yağmuru gibi birdenbire boşanmaz insanın başına. Davranışımıza, çevremizdeki insanlarla ilişkilerimize her gün azar azar çekidüzen vererek eksiklerimizi tamamlarız. Yavaş yavaş biriken bir şeydir mutluluk.