Vladimir Samakov
@hamm
born to lose , live to win
War is peace
Freedom is slavery
İgnorance is strength
Earth
142 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Postmodern edebiyatı, zekice kurgulanmış hikâyeleri ve varoluşsal sorgulamaları sevenler için, New York Üçlemesi güzel bir seri . Cam kent bu serinin ilk kitabı. Klasik polisiye türünü alıp, Kafka ve Beckett esintili absürd bir atmosfere dönüştürüyor. Kısa , yoğun ve akıcı bir seri. Üç kitap da ayrı ayrı okunabilir ama bir bütün olarak çok daha güçlü etki bırakıyor.
“Sevdalanmaya gidiyormuşum meğer…”
Roman, daha ilk cümlesinden itibaren insanı içine çeken bir heyecan taşıyor. İnsan bazen neyle karşılaşacağını bilmeden bir yola çıkar; ancak dönüp geriye baktığında, o ilk adımın hayatında neleri değiştirdiğini fark eder. Çoğu zaman yaşamı hesaplayarak değil, bilinmezliklerin içinde sürdürürüz. Belki de hayatı gerçekten “hayat” yapan şey; tam da bu sırlar, tesadüfler ve öngörülemezliklerdir.
Melih Cevdet Anday, şiirsel diliyle bireyin iç hesaplaşmalarını, varoluş arayışını ve toplumun 12 Mart dönemindeki ruh hâlini etkileyici bir aşk hikâyesi üzerinden anlatıyor.
Son dönemin popüler kitaplarından İntermezzo , modern ilişkilerin karmaşıklığını, sınıf farklarını, duygusal kırılganlıkları ; yas, kardeşlik ve yasın insanları nasıl dönüştürdüğü temaları etrafında anlatıyor.
Ancak kitap benzer konu tekrarlarının uzamasından dolayı insanı yoruyor. Okuması keyifli ama biraz abartıldığını düşünüyorum.
Kara dörtlemenin dördüncü ve son kitabı Fahrenheit 451. Kitabın bıraktığı etki gerçekten derin: Hem şiirsel bir dil kullanıyor hem de insanın içini acıtan bir uyarı veriyor.
Hikâye, gelecekteki bir toplumda geçiyor. Burada itfaiyecilerin görevi yangın söndürmek değil, kitap yakmak. Çünkü kitaplar düşünmeyi, sorgulamayı ve farklı fikirleri teşvik ediyor – ki bu da toplum için “tehlikeli” görülüyor. Ana karakter Guy Montag, bu sistemin bir parçasıyken, bir dizi karşılaşma sayesinde kendi hayatını ve çevresini sorgulamaya başlıyor. Toplum ise devasa ekranlarla, kulaklıklarla ve hızlı, yüzeysel eğlencelerle dolu; insanlar mutlu gibi görünüyor ama aslında derin bir boşluk içindeler.
1950’lerde yazılmış olmasına rağmen bugün daha da çarpıcı geliyor. Sosyal medya, kısa videolar, dikkat dağınıklığı, “cancel culture” tartışmaları, kitap yasaklamaları ve yapay zekâyla birlikte bilginin nasıl manipüle edildiği… Hepsi kitabın öngördüğü şeylere benziyor. Bradbury televizyonu eleştirirken, bugün TikTok, Instagram ve algoritmaların insanları nasıl “mutlu ama boş” tuttuğunu görüyoruz. Savaşlar devam ederken ekranlarda eğlence akıyor – tam kitapta olduğu gibi.
Bradbury’nin uyarısı hâlâ geçerli: Kitapları (ve derin düşünmeyi) kaybettiğimizde, insanlığımızı da kaybederiz. Yakmak kolay, korumak zor.
1984
Kara dörtlemenin kronolojik olarak üçüncü kitabı.
1949’da yazılmış olmasına rağmen, günümüz dünyasına ürkütücü derecede yakın bir tablo çiziyor. Gerçeklik algısı, güven duygusu ve bireyin zihinsel özgürlüğü üzerine düşündüren; okudukça sorgulamayı tetikleyen güçlü bir eser.
Akıcı dili sayesinde kolay ilerliyor ama bıraktığı etki kolay kolay geçmiyor.
