Kendi yüzyılımızda tüm gücümüzü dış dünyanın fethine yoğunlaştırdık.Tek yaptığımız ise hırslarımızı iki katına çıkarmak ve arzularımızı uyandırmak oldu.Bunun sonucunda da hiç olmadığımız kadar huzursuz,kaygılı ve mutsuzuz.Dış fetihler, içsel geliştirmelerden dikkatimizi uzaklaştırdı ve asıl uğraşımız olan irade terbiyesini bir yana bıraktık.Böylece entelektüel gücümüzün ve mutluluğumuzun en üstün aracının bakımını, anlaşılmaz bir sapmayla şansa bıraktık.
Kuran’daki ayetlerde evrim teorisini inkar etmemizi gerektiren hiçbir unsur olmadığı gibi Kuran’da evrim teorisinin açıkça tarif edilmediğini ve bu teoriye inanmanın İslam’ın bir şartı olduğunu da söyleyemeyiz. Kuran metni,açık ifadeleriyle bu teorinin ne kabulüne ne de reddine bizi zorlamaktadır. Kuran açısından önemli olan Allah’ın tüm varlığı kudretiyle ve belli bir plan çerçevesinde yarattığına inanılmasıdır
Çocuklardan mantık çerçevesinde, yani erişkinlerdeki sağduyu ile davranmalarını bekleyemeyiz, kendi durumlarını kavramaya çalışırken onların hata yapacakları gerçeğini kabullenmek zorundayız.