Handan Yüce
@handanyc
17 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
Reklam
Bir çırpıda okunacak kitap...Edebiyat
Öncelikle Jack London'ı seviyorsanız bu kitap size ilaç gibi gelecek. Kısaca konusundan bahsetmek gerekirse kurt-köpek melezi olan Beyaz Diş'in doğumu öncesi, doğumu, büyümesi ve sonrasında gelişen olaylar anlatılıyor. Okumaya ilk başladığınızda başkahramanı Bill veya Henry sanıyorsunuz. Biraz ilerleyince Kiche olduğunu, biraz daha ilerleyince Beyaz Diş olduğunu anlıyorsunuz. Hikayenin gidişati tahmin edilebilir değil. Yazar Beyaz Diş yoluyla kendi bakış açısından insanları eleştirmiş. Öyle muazzam betimlemeler yapıyor ki ve Beyaz Diş'in hissettiklerini öyle güzel yansıtıyor ki... Hikayenin dramatikleşip beni korkutacağını düşünsem de gayet tatmin edici bir sondu. İnsanların kötülüğü ve vicdansızlığı, vahşi yaşamdaki öldür veya yaşa kanunu, hayatın acımasızlığı, her bağın unutulabileceği (mesela Kiche'nin Beyaz Diş'i unuttuğu bölüm) ve her şeye rağmen sevginin, sadakatin aslında her şeyi değiştirebileceği (insanların şerefini kurtaran sevgili Scott'ı da anmalıyız bence) çok güzel işlenmiş.
Hikayenin başında kendimi hayvan belgeseli izlemiş gibi hissettim. Nedense Kiche için kurtların kavgası, Kiche ile Tekgöz'ün birlikteliği, Beyaz Diş'in doğumu ve o küçük yuvadan çıkışı, ilk adımları, ilk avı bu bölümler beni çok etkiledi. İnternette gezerken birçok kişinin bu bölümlerde sıkıldığını okudum. Ama bana göre bizim yaşamımızın aynısıydı. Hatta toprağa ayaklarını değdirdiğinde aklıma Karmakarışık filminde Rapunzel'in çimenlere ilk adım attığı an geldi. Kabuğunu ilk kırış, hayata ilk adım gibi...
Her neyse bir noktaya kadar Beyaz Diş bir ordan bir oraya hem yabanıllığından kopmadan hem de insanlara tanrı gözüyle bakarak ilerliyor. İnsanlara tanrı demesi fıtratının bu hayatta yalnızca güçlülerin kazandığına inanmasından geliyor. Çünkü vahşi doğanın tanımı da bu. Ona bir tokat
Sert bir sınır olarak mağara duvarı, annesinin burnunun ucuyla sertçe dürtüklemesi,yine onun pençesiyle vurup onu yere sermesi ve birkaç kez yaşadığı açlık dönemlerinde bir türlü doyuramadığı karnı, dünyada sonsuz özgürlük diye bir şeyin olmadığını, hayatın bazı kısıtlamaları ve sınırlamaları olduğu duygusunu yerleştirmişti ona. Bu sınırlamalar ve kısıtlamalar, yasalardı. Yasalara uymak, acıdan uzak olmayı sağlar ve mutluluk getirirdi.
Dünya şaşırtıcı bir yerdi. İçinde hayatın kıpırdanışını hissetmek, kaslarının hareketini fark etmek, sonsuz bir mutluluk kaynağıydı. Av peşinde koşmak, büyük bir heyecan ve coşku veriyordu. Öfkeler ve savaşlar, aynı zamanda haz veren şeylerdi.Hatta korku ve dehşet ile bilinmeyenin gizemi bile bu hayata birşey katıyordu.
Reklam