Hande Emeksiz Karabaş
@handemeksiz
Vakit ayırabildiğim kadarıyla okuyorum
Sabah birlikte kahvaltı ettiğiniz, akşamına ölen ya da yüzlerce mil ötede esir düşen bir adamın yatağında uyumak tuhaf.Tuhaf ve gerekli.
Eğer kazalarımızdan ders alabiseydik anıları canlı tutmak iyi bir fikir olabilirdi. Ama ders almıyoruz.
Hiçbir şeyin önemi yok; kanıöca çoğu insan hayatı çekilmez bir çocuk gibi görmüştür, kafalarını dinlemek için dört gözle yatmasını bekledikleri bir çocuk.
Umutsuz değilim, yoksa yaşayamazdım.
Acı, bizi uyarıp tetiklemeyi üstlenen içsel tıbbi danışmanımızdır, o kadar