Hande Sütkan
@handesutkan
28 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
dikkat kalbinizi acıtır1000Kitap
Etkisinden günlerce çıkamadığım, beni mahveden, uykularımı kaçıran, gözlerimi sulandıran, kalbimi acıtan o kitap.
Maalesef yaşanmış bir hikaye.
.
.
1971 yılında Fas kralı II.Hasan’a bir suikast girşiminde bulunulur. Bu darbede görevli askerler olay yerine “tatbikat yapacağız.” söylemi ile götürülür ve kendilerini bir darbenin düzenleyicisi olarak bulurlar. Bu darbenin başarısız olması sonucu tüm askerlere hüküm giydirilir. Birkaç yıl “normal” bir cezaevinde kaldıktan sonra onları bekleyen başka bir yer daha vardır. Tazmamart Hapishanesi. Askerler buraya getirildiğinde buranın hiç ışık almayan, yerin altında bir hücre, bir zindan olduğunu anlarlar. Burası resmi kayıtlarda yer almadığı için kimse tarafından bilinmemektedir. Askerlerin ailesi onların öldüğünü veya kaybolduğunu düşünür. Burada tam 18 yıl geçireceklerdir. Çoğu bu süreyi tamamlayamaz. 28 kişi girdikleri bu zindandan sadece 4 kişi olarak ayrılırlar.
Bu kitap, yazarın oradan sağ çıkmayı başarabilen Aziz ile yaptığı röportaj sonucunda yazılmıştır. Kitapta geçenler bizzat 18 yıl boyunca Aziz’in yaşadıklarıdır. Aziz kitapta Salim adıyla yer alır.
1.60 boyundaki her hücrede her mahkumun bir numarası vardır. Günlük yemek sabittir. Kahve ve lapa. Burada hayatta kalabilmek için vücudun canlı kalmasının yanında zihnin de canlı kalması gerekmektedir. Bunun farkında olan Salim, başta kendini sonra da arkadaşlarını bu konuda geliştirir. Onlara ezbere bildiği hikayeleri, masalları anlatır. İç huzurunu ise maneviyatla korur. Bunu da namaz kılarak, dua ederek, annesini düşünerek, geçmişini unutmaya çalışarak sağlar. Işığın hiç olmadığı bu çukurda namaz ve dua yolculuğunda o kadar gelişir ki olacakları önceden hissedenlerden biri olur. Ölecek birileri varsa gardiyanlara önceden haber verilir. Gardiyanlar haklı çıktıklarını
Reklam
intikam ve hırs1000Kitap
Her şey bir gün evin efendisinin eve bir evlat edinerek gelmesiyle başlar. Bu çocuk bir erkektir ve ev halkı onu bir çingeneye benzetir. Evin içinde istenmez, kimseyle bir ahbaplık kuramaz. Çünkü karakteri onlara hiç benzememektedir keza soylu bir aileden olmadığı da kesindir. Başlarda karakterimiz Heathcliff ve Chatrine’nin aşkını gördüğümüz eser, yıllar sonra bu ikisinin çocuklarının da birbirlerine olan aşkıyla devam edecektir.
İlk başta tutku dolu bir aşk hikayesi okuyacağımı sanmıştım. Ancak kitabı okudukça hiç de beklediğim gibi olmadığını anladım. Her satırda biriken intikam hırsının saf kötülüğe dönüşümüne şahit oldum. Bu kitapta tek bir iyi karakter olduğunu düşünmüyorum. Herkesin içindeki o kötülüğü filtresiz görebildim. Bu da açıkçası hiçbir karaktere sempati beslemememe neden oldu. Bunun yanında romanda hiçbir olayın sonu benim beklediğim gibi gitmedi ve hiçbir klişeye rastlamadım. Edebi olarak özgün cümleleriyle hayal gücüme zevk verdiğini söyleyebilirim.
Eksi yanlarına gelecek olursam, benim fikrimce kolay okunacak bir kitap değildi. Gerek karakter şeması, gerek bu karakterlerin isimlerinin aynılığı , gerekse ingiliz edebiyatının tabiatında olan farklılık bu zorluğu destekledi. Öyle ki ilk başlarda google’dan karakter şemasının görselini açarak arada “şimdi bu hangisiydi ?” diye bakıp ilerleyebildim.
Özetlemek gerekirse:
Okumaya değer mi? Evet. Hiçbir aşk hikayesine benzememesi yönüyle insan karakterine olan bakış açınıza farklı bir perspektif katabilir. Bittiğinde 8 sezonluk bir aile dramı dizisi izlemiş doygunluğa ulaşacaksınız.
Gördüğü halde görmeyen körlerEdebiyat
Bilinmeyen bir zamanda, bilinmeyen bir ülkenin, bilinmeyen bir şehrinde bir körlük salgını başlar. Buna "beyaz illet" adı verilmiştir. Bu körlük herhangi bir hastalığa bağlı olmadan, hiçbir ortak noktaya sahip olmayan insanlarda kendisini göstermeye başlamıştır. İlk körleşen insanlar tespit edilir ve eskiden bir akıl hastanesi olan bir binada karantina altına alınırlar. Asıl hikaye buradan itibaren başlamaktadır.
Bu karantina sürecinde karakterlerin yaşadıkları bize, insanın çaresizlikte ne kadar ileri gidebileceğini çarpıcı bir biçimde anlatmaktadır.
Özellikle kitabın ortalarına doğru dehşetle okuduğum satırlar oldu. Yazar, insanın ne derece hayvanlaşabileceğini bu kadar yalın ama bir o kadar etkileyici cümlelerle anlatmış. Kitabın en sevdiğim yanı bende dizi/film izliyor etkisi yaratmasıydı. "Acaba şimdi ne yapacaklar?" diye bir merak içimi kemirdiğinden elimden bırakmak istemedim. Bu anlamda sürükleyici yönü öne çıktı. Bir puan kırmamın sebebi ise kitabın sonuyla ilgiliydi. Kitabın sonu olay örgüsüne göre daha zayıf kaldı fikrimce. Böyle çarpıcı bir hikayenin çok daha çarpıcı bir sonla bitirilmeye müsait olduğunu düşündüm.
Alıp okumaya değecek bir kitap olduğunu düşünüyorum kesinlikle. Unutamayacağım bir yolculuktu.
En başta diliyle kendine bağlayan bir eser. Bu noktada Yaşar Kemal gibi bi değerimiz olduğu için gururlanmamak elde değil. Yaşar Kemal burada Memed’i anlatmakla kalmayıp okura Memed’i yaşatmış. Yaklaşık 30 yıl süren İnce Memed serüveninin daha bu ilk kitabı sizi Memed’e bağlıyor. Onu bir arkadaşınız, bir kardeşiniz gibi görüyorsunuz kitabı okurken. Bıraktığınız yerde aklınız orda kalıyor. Memed’in başkaldırısı, Hatçe’nin talihsiz hayatı, Abdi’nin zulümleri ve her telden çalabilen köylüler.. Gerçek hayatta hepsinin bu denli karşılığı olduğu için midir bilinmez, okur, hikayenin içinde bulacaktır kendini.
İyi ki İnce Memed’le tanışmışım ve keşke daha önceden tanışsaydım ikilimi arasında gidip geliyorum kitabı bitirdiğimden beri. Bu dünyadan iyi ki bir Yaşar Kemal geçmiş iyi ki İnce Memed’i yaratmış. Hikayede sık sık geçen İnce Memed’in zihninde yanan o “sarı ışık”a rastlandıkça daha nice İnce Memedler yetişecektir bu memlekette.
4 kitabını da okumak zorunda olduğum bir seri var artık. Huzur içinde uyu Yaşar Kemal ruhun şad olsun, iyi ki vardın
