happinessdawnn
@happinessdawnn
vitrinin içinden o çeyizlik eşyaları kaldır ve yerine kitap diz.
Özünü ve sözünü doğru tut.Edebiyat
Yıllarca Edebiyat derslerinde bahsedilen şu eserin bu kadar iyi olacağını tahmin edemezdim. Ne söylesem az kalacak. Bu yüzden kısaca yazacağım.
Gündoğdu, Aydoğdu, Öğdülmüş ve Odgurmuş arasındaki sohbetin her cümlesi ayrı bir öğüt. Unuttuğumuz çok şeyi hatırlatıyor. Sadece bir hükümdarın değil bir insanın nasıl olması gerektiğini anlatıyor. Varsa ya da ulaşabiliyorsanız okuyun derim.
(Kitabın Alkım Yayınevi'nden olanını okudum ama uygulamada kayıtlı olmadığı için bunu kaydettim.)
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Şiirsel Bir GünlükEdebiyat
Tezer Özlü'den okuduğum ilk kitap. "Gamlı Prenses" olarak anılma sebebini okuduğum tek kitabından anladım.
Kitap, şiirsel bir günlük gibi. Genellikle kısa cümlelerden oluşuyor. Eğer cümleler yapısal olarak şiir şeklinde dizilse Kemal Hamamcıoğlu şiirlerine benzer diye düşünüyorum. (Eğer hiç Kemal Hamamcıoğlu okumadıysanız ya da dinlemediyseniz Ayının Karnına Basma şiirini dinlediğinizde demek istediğimi anlarsınız.)
Genel olarak beğenmekle birlikte depresyon, kasvet, kısa cümlelerin yoğunluğu okurken beni biraz yordu. Aslında çoğu insanın sorgulama döneminde evdeyken, yürürken, gecenin bir köründe, insanlarla vakit geçirirken vs. düşündüklerini barındırıyor. Elinizde varsa okuyabilirsiniz, hoş bir deneyim.
2001 yılında basılan bu kitapta; suçluların, hakimlerin, avukatların, halkın ve devletin bazı konulara yönelik sorulara karşı verdiği cevapların ve onca suçun hiç değişmediğini görüyorsunuz. (Bunları düşünmeye iten onca kitaptan sadece biri.)
Elbette adalete, hukuka, şiddete, cinayete, siyasete, hırsızlığa, bürokrasiye, demokrasiye dair birçok şey duyuyoruz ya da sosyal medyada, orada burada okuyoruz ama gerçekler toplu hâlde yüzümüze vurulmuyor; bir gerçeğin ardından onlarca hayalin olduğu yazılar okuyoruz ve gerçekleri unutuyoruz. Bu kitap ise toplu hâlde ve mizahi bir şekilde bizlere tekrar tekrar gerçekleri hatırlatmış. (Mizah ama kara mizah. Gülüyorsunuz ama acı bir şekilde.)
Kitabın içeriğini genellikle soru - cevap oluşturuyor. Hakim soruyor "Bunu (hırsızlık, yolsuzluk, zina, fuhuş, cinayet...) neden yaptın?" ve bunlara karşılık verilen o pişkin cevaplar... Bunun dışında hukuksal bazı terimlerin alternatif tanımları, erdem ve hukuk, adalet oksijen gibi mi, adalet ne değildir, düşünce özgürlüğü ve aforizmalar gibi başlıkların olduğu kısa ama zaten unutmaya vakit bulmadıklarımızı tekrar tekrar düşündüren bir kitap.
Ben okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Evde buldum da okudum ve iyi ki bulmuşum. Hiç incelemesi vs. olmadığı için birkaç şey yazmak istedim. Bilinçlendirebilecek bir kitap olmasıyla beraber zaten bilinçli olanların içindeki mesajları alacağı düşüncesindeyim.
Can Yayınları'nın Kısa Klasikler serisinin 12. kitabı olan Mutlu Olma Sanatı, 45 hayat kuralı ile mutlu olmanın gerçekten bir sanat olduğunu gösteriyor ve herkesin sanat yapamayacağı gerçeğiyle yüzleşiyoruz.
Kitapta "şunu yapmalısın, bunu yapmalısın" gibi cümleler de var elbette ama daha çok "neden mutlu olmaktan bu kadar uzağız" sorusuna yanıt veriyor ki bu yanıtı verirken çok mutlu olmanın imkansız olduğunu ama mutsuzluk seviyemizi en aza nasıl indirebileceğimizi anlatıyor. "Bak" diyor "Hayatın kuralı bu, bu, bu ama sen böyle, böyle yapıyorsun. Tabii ki mutsuz olursun. Kendini tanı, düşün, bul."
Ayrıca çeviren Şebnem Sunar'ın notları ve birbiriyle alakalı olan hayat kuralları arasındaki yönlendirmeleri de gayet güzeldi.
"Aklı başında kişi hoş olanın değil, acı vermeyenin peşindedir." - Aristotales
"Kader düzelebilir ve yetingenlik ondan çok şey talep etmez; fakat ahmak her zaman ahmaktır ve ruhsuz bir hödük sonsuza dek ruhsuz bir hödük olarak kalır, isterse cennette çevresini huriler sarsın."
"En büyük mutluluk, kişiliktir."
Bir cümleyi, bir düşünceyi ne kadar sorguluyoruz? Bir cümleden kaç soru üretebiliyoruz, kaç düşünce oluşturabiliyoruz? Bunları nasıl yorumluyoruz ve bunlar bizi nereye sürüklüyor? İşte bu kitapta "bir cümleden neler çıkarılabilir"i görüyoruz.
Yazar, Nietzsche'nin bize anlatmak istediklerini kendi bakış açısıyla örneklendirerek vermeye çalışmış. Bolca soru ile bizi düşünmeye itmek istemiş. "Sorgulayın" demiş ve sorgulatmış ama sonrasında şıkça "Nietzsche bizden bunu istemiş, bize bunu anlatmak istemiş" gibi cümlelere yer vermiş.
Açıkçası biz Nietzsche okurken bizim yapmamız gereken işi yapmış. Yani kitapta Nietzsche'nin sözlerini bizim yerimize sorgulamış. Bunun da eksi bir yön olduğunu düşünüyorum. Bunun artı bir yön olması için en azından Nietzsche'nin birkaç kitabını okuduktan sonra bu kitabın okunması gerektiği fikrindeyim. Çünkü önce kendi sorularımız, düşüncelerimiz oluşsun ki daha sonra başkalarının düşünceleriyle karşılaştıralarım, ortak ve farklı düşüncelerimizi bulalım, bizden farklı hangi sorulara yönelmiş diye bakabilelim.
Daha önce hiç Nietzsche okumadan bu kitabı okumak, Nietzsche'ye karşı başka birinin fikirleriyle dolmak gibi bir şey olur diye düşünüyorum.
Nietzsche'ye karşı olan önyargılara bir cevap olarak yazılmış, belki de bu önyargıları yıkmak için. Bir amaç doğrultusunda verilmiş emek var ve emeğe sağlık.
Kaderini Sev, Çünkü Aslında Hayatın Bu - NietzscheTaner Şanlıoğlu · Destek Yayınları · 20203,612 okunma