“Geçici düzenler köpükler gibi uçar gider,” diye mırıldandı, belli ki bir şiirden bir dize okumuştu. “Aynen öyle, köpükler gibi, geçici. İnsanın bu dünyadaki bütün çalışması köpükten öte bir şey değil. İnsan kendine faydası olacak bütün hayvanları evcilleştirip düşmanca davrananları yok etti, toprağın yabani bitki örtüsünü temizledi. Ama sonra insan yok oldu ve ilkel hayat geri dönüp onun elleriyle yaptığı her şeyi silip süpürdü.
Ne fark ederdi ki zaten? Herkes ölüyordu nasıl olsa; En iyisi de kötüsü de, güçlüsü de zayıfı da, hayata dört elle sarılanıda yaşamı aşağılayanı da... Herkes göçüp gidiyordu. Her şey göçüp gidiyordu.