''Olmuş veya olan ya da olacak olan her şey.'' cümlesi ile başlayan Carl Sagan kitabı.
Bu kitabı okuduktan sonra, ufkum karşısında ne kadar küçük hissettiğimi, evren karşısında da ufkumun ne kadar
Reklam
Öncelikle müthiş bir eleştiri var kitapta. Okumanızı tavsiye ediyorum. Yer yer gülmekten karnıma ağrıların girdiği, bazen ise dönemin siyasi yapısını hatırlamamdan mütevellit üzüldüğüm bir kitap.
Ayrıca yalnızca kitabı okumakla kalmayın. Berkay Tulumbacı'nın sahnelediği oyunu da izleyin. Enerjisi çok yüksek bir sanatçı. Gerçekten tek kişilik bir oyunun beni bu derece içine çekeceğini düşünmezdim, aldı götürdü. Fakat tavsiyem, kendisini ön sıralardan izleyin. Doğaçlamaları için vs değil; sesi duyulmayabiliyor bir yerden sonra. Ve hızlı konuşması, esprileri kaçırmanıza sebep olabilir. (Sesinin duyulmamasının yegane sebebi, salondaki gülüşmeler/kahkahalar)..
Herkesin kitaplığında bulunması 'gerek'meyen bir yapıt.
Öncelikle bu öyküleri okumak için dönemin yapısı hakkında bilgi sahibi olmak gerekir. Bilgi sahibi olmak yetmez, irdelemek gerekir. Hümor'u yakalanmayacaksa eğer, bu kitabı okumanın da bir manası yoktur.
Tamam, Decameron Öyküleri edebiyat tarihi için başyapıt niteliği taşımaktadır ama neden? İçerdiği öykülerin sansasyonel olmasından mı? Hayır. Tamamen Floransa'nın Papa'nın yasaklarına karşı tavrı ve başkaldırısıdır. Dönemin koşullarında bu yapıtlar ancak Floransa'da yazılabilir ve sahnelenir. Çünkü İtalya'nın Floransa/Toskana hariç her noktası Papa'nın kontrolü altındadır.
Decameron Öyküleri bu yüzden önemlidir. Şartları bilmeden okumak, sıkıcı gelecektir. Biraz rönesans araştırılmalı öncesinde..
