Hüzün ülkesinin karanlık gecelerinde yürüyorum
Hüsnünü senden alan nur sokak lambasını arıyorum
Konar mı maruzat rûzigarım gül lebine bilmem ama
Menzili sen olan kapının anahtarını arıyorum
Yüreğim gergef gibi işledi yokluğunu Nakışlarında yüzün filizlendi her akşam Sen yokken,yangınlarda küle dönen benmişim. Ayırmışım küçülen varlığımı kendimden Ayrılığı bilmeyen taşlara imrenmişim Efkarıma sunarken yüce dağlar sisini Gökkuşağı bulurdu doğum gününde ruhum Can kedisi dışında arardı kendisi