Hasan Ali ESER
@hasanalieser
İnsan değiştikçe kitapta değişir.
Şu anda okuduğu kitaplar
Temel düzey finans bilgisinin bir insanda bulunması gereken olmazsa olmaz özelliklerden birisi olduğunu düşünmeye başladığım zamanlardan listeme aldığım bu kitabı bu gün bitirdim. Kitabı okuyabilmem kişisel sebeplerden dolayı 1 ay sürdü; bu durum kitap hakkında yapacağım yorumların doğruluğu üzerine herhangi bir etki yapar mı bilmiyorum.
Kitabın gerçekten profesyonelce hazırlandığı ortada, Kitap tasarımından ismine, son derece radikal sloganlarına kadar bir çok anlamda kendisini pazarlayan bir eser olmuş. Kitap yazarımızın, kitabında bize öğrettiği her şeyi gündelik hayatında kullandığı ortada lakin bu durum eserin kalitesi anlamında olumsuz durumları beraberinde getirdi. Bir çok yerde neredeyse tamamen aynı cümlelerin tekrar tekrar kullanılması, bölümlerin hemen sonuna o bölümleri özetleyen bölümlerin eklenmesi, Çok şey yazılmasına rağmen her zaman aynı şeyi anlatması; kitabın 400 sayfaya tamamlanmak için uğraşıldığı izlenimi veriyor insana. Aynı zamanda kitapta yine Kiyosaki abimizin internet sitelerinin, diğer kitaplarının, ve oyunlarınında bol bol reklamı yapılıyor. Kitabı ''Basılı Kapitalizm'' olarak tanımlayabilirim. Kitapta resmen konuya reklam araları veriliyor. Tüm bu durumlara rağmen kitabın bestseller listesinin yıllarca daimi üyesi olması Kiyosaki abimizin pazarlama başarısıdır ve ben bu adamdan her türlü dersi alırım. Bu kitap tabii bende özellikle finansal konularda bir çok değişime sebep oldu . Çevremi artık; Yatırım, aktif varlık, pasif gelir vs darlamaya bile başladım. Evin içinde arada Business diye diye gezdiğimde oluyor. Artık maaşlı çalışmaya karşı kuvvetli önyargılarım oluştu. Kitap her şeyi açıklamıyor, hala anlamadığım bir çok husus var ama en azından başlangıç yapmış olmamı kıymetli buluyorum. Çalışma hayatımızdan önce iktisadi anlamda gelişim
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir Türk genci olarak bu eseri okuduğumda her ne kadar dehşetli durumların içerisinde olsakta her zaman bir çıkış yolu olduğunun, inanırsak ve haklıysak her türlü mücadeleyi başarabileceğimizin bir kez daha farkına vardım. Çalışma hayatına başlamadan önce bu kitabı okuduğum için kendimi şanslı hissediyorum çünkü bu eser bir kez daha hatırlattı ki; zaman zaman karşımıza etik değerleri olmayan insanlar çıkabiliyor.
Bu eserin sadece bir rehber değil, yakın dönem Türkiyesinin realist bir fotoğrafı olduğunu düşünüyorum. Eser, çeteleri bu sefer gençlere ihbar ediyor; Türk milletine ihbar ediyor. Faruk Çebi bu eserinde yaşadığı haksızlıkları bizlere ihbar ediyor çünkü devletin içindeki ihbar mekanizmaları bu konuda gereğini yerine getirebiliyor mu bilemiyoruz… Bu anlamda sadece biz gençlerin değil bütün vatandaşların bu eserdeki çığlıkları duyması gerektiğini düşünüyorum.
Kitabı birkaç saat önce bitirdim. Hala sıcaklığı üzerimde sayılır. İlk yorumum kitapta Romeo ile Juliet'in tanıştığı, daha doğrusu aşık olduğu sahnenin gülünçlüğü olacaktır. O bölümü kahkahalarla okudum. Çünkü gerçekten son derece gerçekdışı diyaloglar gerçekleşiyordu o bölümde. Tamam; son derece romantik detaylar, sözler var lakin bu asla bu durumun saçmalığının önüne geçemiyor gözümde. Görür görmez birbirine aşkım diye hitap eden kişiler benlik değildir diyebilirim.. Devamında olay daha gerçekçi bir zemine oturuyor tabii ama yine de yeterli sayılmaz.
Kitabın sonu çok güzel bağlanmış. Okurken asla olmasını istemeyeceğim; saçma gelecek durumlar kitapta gerçekleşti ve bu durum bir şekilde hoşuma gitti. Örneğin Romeo'nun gerçekten haberi olmadığı için intihar etmesi ve devamında zehir kutusunda zehir kalmayınca Juliet'in onun dudaklarından zehiri içmeye çalışması çok güzel nüanslar. Okurken hayran kaldım, beynimde şimşekler çaktı bu duruma. Çok orijinal bir anlatım ve düşünce. Düşünsene Zehir kutusunda zehir yok ve sevgilinin cesedinin dudaklarından zehir içmeye çalışıyorsun; işte Romantizmin zirvesi... Ya bunlar Shakespeare abimizin aklına nereden gelmiş.
Keşke bu durumların gerçekleşmesi için gereken gerekçeler daha da yoğun işlenseydi. Bütün bunlar iki aşığımızın 5 dakikada sevgili olduğu aklıma gelince mahvoluyor. Yine de kitap bir başyapıt ve kesinlikle okunması gerekir diye düşünüyorum. Daha kitapta bahsedilecek çok konu var ama onları buraya değil karşılıklı içeceğim bir kahvede anlatmaya saklıyorum. Bizim şimdiki yazımız ise burada bitiyor; Dostoyevski usulü ile...
Kitabı yarım bıraktım çünkü 75. Sayfada kitaptaki teknik dilin gereğinden fazla olduğunu dolayısıyla hiç bir şey anlamadığımı, anlamak için sürekli webde konuyla ilgili arama yapmam gerektiğini, sonuç olarakta konunun webde arama yapmakla uğraşacak kadar ilgimi çekmediğini farkettim. Bir yere kadar tahammül ettim bu duruma ve yaklaşık olarak yarısında kitabı bıraktım.
Okuduğum bölüm hakkında yorum yapacak olursam; ensest hakkında, ölüm hakkında ve ilkel toplumlardaki liderlerin karşılaştığı durumlar hakkında verdiği bilgiler ve yorumlar doyurucuydu diyebilirim lakin beklentimin çok altında kaldı. Ben bu kitabı okuyunca artık insanların bütün inançlarının temelini anlardım sanıyordum lakin böyle olmadı. Zaten ortada olan şeyler anlatılıyor. Kitapta; aaa bak burasını düşünmemiştim dediğim ya da şaşırdığım bir bölüm görmedim maalesef. Olaylara ve durumlara yaklaşım profesyonelce lakin görülmemiş değil. Yazıldığı döneme göre bilimsel sayılabilir ama bence günümüzde bu özelliğini kaybetti. Kitabın dili hakkında yorum yapacak olursam; Keşke biraz daha duru yazılsaydı ya da kullandığı terimleri güzelce açıklasaydı. Bu durumdan dolayı kitabı okumakta hem zorlandım hem de isteksiz kaldım.
Okunur mu diye soracak olursak; tabii ki ilginiz varsa ve konuyla alakalı belli bir birikiminiz varsa ya da öğrenme konusunda istekliyseniz okuyabilirsiniz. Okumak istiyorum diyince okunacak bir kitapta değil ama… Mesela ben okumak istiyordum çokça lakin okuyamadım. İnsana çok şey katabilecek bir kitap. Sadece okuduğum bölüm bile bazı durumlarda bu kitap üzerinden yorum yapmama sebep oluyor ama bu durum oldukça gri; net olarak hissedemiyorum ama var. Net cevap verelim: Evet okunur; ama ben başaramadım :/
Kitabı okuyalı bir kaç gün oldu lakin inceleme yazma fırsatım olmadı. Bu durum maalesef okuma anında neler hissettiğimi tam olarak açıklamama engel oluyor. Bu duruma rağmen şunu çok net bir şekilde hatırlıyorum ki; Stefan Zweig abimiz gereksiz süslü bir dil kullanıyor, soyut betimlemeler ile anlamı darmadağın ediyor. Bu durum kitaptan zevk almamı çok büyük ölçüde engelledi. Tam keyif almaya başlıyorum, bir insanın başka insanlara hükmetmesi durumundan aldığı zevki karakterimizle beraber bende yaşıyorken, Stefan abimiz boş durmuyor ve konuyu birden karakterimizin gözündeki parıltıyı gölden yansıyan ay ışığına benzetiyor ve zevkimi darmadağın ediyor. Bu betimlemeyi ben yaptım lakin kitapta bundan daha fena bir sürü betimleme anlama hançer gibi saplanıyor :) (betimleme yapıldığı için ağladıktan sonra benim yazdığım metin :)) Net bir şekilde söyleyeyim, gereksiz süslü bir dil ile yazılması kitaptan aldığım zevki büyük ölçüde öldürdü, öyleki burada kitabın konusunu değil yazım dilini tartışıyorum. Konusuna dair bir kaç kelam edecek olursam; aslında konunun çokta orijinal olduğunu söyleyemem. Anlatılanlar doyurucu mu ? Eh işte… bir şeyler var tabii lakin hayran olunacak kadar değil. Okunur mu? Okunur ama sizde büyük bir değişime sebep olmayacağa benziyor. Zira her yerde kolayca bulabileceğiniz bir konuya sahip ve ara düşünceler anlamında da çok zengin değil. Sonuç olarak, kitap vasat bir kitaptır. Okunsa iyi olur, okumazsan bir şey kaybetmezsin.
