Hasan Güler
@hasanguler_
Öğretmen lakin mütemadiyen öğrenci
Kelâm YL
Neverland
6 kütüphaneci puanı
427 okur puanıMart 2017 tarihinde katıldı
Evail-i Ömer konusu ile ilgili en kapsamlı en güzel kitap olsa gerek. Özellikle Tefsir meraklıları tarafından muhakkak okunması gereken bir kitaptır.
Kitabı bitirmiştim inceleme yazsam mı yazmasam mı diye düşünüyordum. Öncelikle şunu söylemem gerekir ki bu yazdıklarım bir inceleme yazısı olmayacak. Sadece kitabı bitirdiğimden beri içimde tarif edemediğim bir çığlık var bu çığlığı bir nebze olsun içimden atmak ve eski hayatıma geri dönebilmek için yazacağım. Neden yalan söylüyoruz ki hepimiz aynı şeyi yapmıyor muyuz? İçimizi parçalayan bir hikaye öğrendiğimizde ya da duyduğumuzda ne kadar bunun etkisinde kalabiliyoruz? Ya da bunu düzeltmek için bir şey yapıyor muyuz? Ya da bende olduğu gibi içimizdeki tarif edilemez acıyı 3-5 kelamla geçiştirmedik mi defalarca? Hani Ahmed Arif'in bir sözü vardı: "Nerede bir can ölse oralı olur yüreğim. Olmalı zaten olmazsa insan olmaz yüreğim." Siz Ahmet Arif'in bu sözlerine bakmayın. Birincisi o bir șairdi; böyle ağdalı, süslü cümleler kurmasına şaşırmamak gerek biz insanlar için ya da beşerler için. İkincisi Ahmet Arif yüreği olan bir insandan bahsediyor, bizim acıya karşı, zulme karşı oralı olan bir yüreğimiz var mı? Üçüncüsü ise eğer insan isek bir insan nasıl olur da bir acıyı, bir zulmü öğrenir, görür de gönlü, yüreği oralı olmaz. Demek ki biz insan değil, ancak beşeriz. (İsmet Özel'in beşer-insan ayrımına bakabilirsiniz)
Peki insan olabilmek için ne mi yapmamız gerekiyor? İşte buyrun aradığımız cevabı, ilacı, merhemi Hz. Peygamber gayet veciz bir şekilde açıklıyor:
“Kim bir kötülük görürse, onu eliyle değiştirsin. Şayet eliyle değiştirmeye gücü yetmezse, diliyle değiştirsin. Diliyle değiştirmeye de gücü yetmezse, kalbiyle düzeltme cihetine gitsin ki, bu imanın en zayıf derecesidir.” (Müslim, İman 78)
Buyurduğuna göre biz şu an Suriyeli kardeşlerimiz için ya da her geçen gün zulmün daha çok arttığı Doğu Türkistan için gönlümüz, yüreğimiz ne kadar oralı oluyor?
Kitabı ve içeriğindeki öyküleri tek bir cümle ile ifade etmem gerekirse bunu Cahit Zarifoğlu'nun "Güzel olan her şey yarım kalır" cümlesi kafi gelecektir.
Yalnız yarım kalan kitap olmadı..
Üstâdın bütün eserlerinin harikulade olduğunu ve eserlerini eksiksiz bir şekilde okumamız gerektiğini söylerek başlamak istiyorum. Şu ana kadar üstâdın en beğendiğim eseri diyebilirim. Üstâd eseri yazarken adeta şairine üslubunu ve şiirdeki bütün yetkinliğini kullanarak eseri kalema almış. Eserin muhtevasına değinecek olursam bir çoğumuzun bildiği Kur'an'daki tarihi bazı mucizelerin manevi bir yorumu niteliğinde ancak bunları o denli yazmış ki hayatımızın her anına dokunacak satırlar barındırıyor. Öyle ki bu satırları hayatımın her anına perçinlemek istedim. Emin olun hayat bir imtihan yeri ise -ki öyle- bu satırlar imtihan sınavına kopya teşkil edecek ender rastlanan ve nadide ifadelerden oluşuyor. Ayrıca üstâd yeri geldiğinde antik yunan eserlerindeki karakterlerden örnekler vermekte yeri geldiğinde ise modern çağın roman karakterlerinden örnekler vererek adeta beni hayretler içinde bırakmakta ve "öyle kolay kolay üstâd olunmuyor evladım" sedasını duyar gibi oldum.
Kitap hakkında yazacağım her güzelleme ve övgü eksik kalır. Kelimeler kifayet etmez. Beğendim ya da çok güzel demekten haya ederim. Zira Bir günde aralıksız bir şekilde başladım ve bitirdim şu an bu kitabı okumaktan aldığım lezzeti bir çok şeyde ve insanda görmedim. Mutlaka okunmalı...
