inmem gerek gözbebeklerimin altına beynimin ortasına büzülmeliyim
genşeyip kımıldayabilirim
oradan sonra
dum di dum duridum dubida
kendi kalbimle zamanım arasındaki sarkaç püskürtüyor beni
dünyaya bırakıyorum zerreciklerime kadar emsin beni Atlantik ve Pasifik
ve beş kıta koşmam gerek
yetişmem gerek yazgıma tutmam gerek, sormam gerek, bilmem gerek esenlemem, kargışlamam, irkitmem gerek
niçin niçin, niçin, niçin...
Özel'cim