“Her zaman kibirle ruh,mantık,duygu dediğimiz,acı dediğimiz şeylerin aşkında ne kadar zayıf,zavallı,sıkıntı veren şeyler olduğunu yine korku içinde duyumsuyorum,çünkü bütün bunların hepsi,aşırı olsa bile acı çeken,eziyet çeken bedeni tümüyle yok edemiyor;böyle zamanlarda ölmemek veya yıldırım düşen bir ağaç gibi yere yığılmamak için,insan güm güm çarpan kalbiyle o anlara tahammül gösteriyor.”