Hangi insan, hayatın problemlerle bizi eğittiğini ve problemlerle yüzleşerek ancak gelişebildiğimizi anlamak yerine, böylesine çaresizlikte mızıklanmayı seçerdi ki!
... Tıpkı bir kaplumbağayı kabuğundan çıkarmak gibi bir şey bu...
"Nasıl yani?"dedi Dill.
"Bir kibrit çakıp altına tutman gerekir."
Jem'e Radley'lerin Evi'ni yakarsa,onu Atticus'a şikayet edeceğimi söyledim.
Dill bir kaplumbağanın altına bir kibrit tutmanın korkunç bir şey olduğunu söyledi.
"Korkunç bir şey değil sadece onu kabuğundan çıkmaya zorlar. Onu alevlerin arasına atmazsın ki." Dedi Jem hışımla.
"Bir kibritin onu incitmeyeceğini nerden biliyorsun?"
"Kaplumbağalar bir şey hissetmezler şapşal", dedi Jem.
"Sen hiç bir kaplumbağa oldun mu ki?"
Kahve pişmeden lezzet vermez; çay da demlenmeden... O ateş seni yakmadıkça nasıl olur da hamlığın üzerinden atarsın ki? Başına gelenlerin hepsi sana bir öğretmendir. Seni üzen şeyler acılar bunların hepsi tecrübelerindir... Yürüyebilmek için kaç kere yere düştün değil mi? Unutma, hayatın sana vurduğu tokatlar, seni bir derece daha olgunlaştırmak içindir. Karşılaştıkların ve yaşadıkların birer hayat okulundan derslerdir. Onlardan en doğru dersi al ve böylece yoluna devam et!