"Hayattan çok az şey istedim- ama o, o kadarını bile esirgedi benden. Azıcık güneş, kırlar, bir lokma ekmek, bir lokma huzur, canımı fazla yakmayacak bir yaşama bilincim olsun ve bir de ne kimseye muhtaç olayım ne elâlem bana muhtaç olsun. Bu kadarı bile esirgendi benden, hani yüreğimizin katılığından değil de, paltomuzun düğmelerini açmaya üşendiğimiz için dilenciyi başımızdan savarız ya, işte o şekilde."
tenha yerlerde açmak senin kaderin ; tenha yerlerde kalmak, tenha yaşamak... kaderin böyleyken, yabancı kalmakken kaderin, sen habire bir yerlere ait olmak için çırpınıyorsun, birilerinin yanında, yakınında, yakın olmak için... sen yaban gülüsün.. hiçbir bahçe senin bahçen olmayacak.. hiç kimse senin bahçıvanın olamayacak..