Hatice Oflaz

Yoksul insanlar doğuştan kaprisli olur.
Sayfa 111
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bazen hüzünlü gökte Parlayan aya bakarım Ve ay, usulca, Şefkatle der ki bana, Elbet bir gün kavuşacaksınız.
Sayfa 246
İnsan affedince her şeyi unutur. Ama sadece unutursa çoğu zaman sonradan o şeyler tekrar su yüzüne çıkar.
Sayfa 125
Hasret
"Seninle sekiz yüz elli bin kilometre boyunca hiç durmadan laflamak isterdim" "Benzinimiz yeter mi ki?"
Sayfa 157