• H a t i c e
@hatices07
Kendi yaşamının öğrencisi..
Türkçe Öğretmeni
MAKÜ, Eğitim Fakültesi
Antalya
114 kütüphaneci puanı
1576 okur puanıNisan 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Gece Açan ÇiçeklerRoman
(Spoiler içerir..)
Tarık Tufan ’la ilk karşılaşmamı 
Gece Açan Çiçekler ile yaptım ve sanırım bu karşılaşma son olmayacak. Çünkü bazı yazarlar vardır; size yalnızca bir hikâye anlatmaz, ruhunuzun uzun zamandır sessiz kalan yerlerine dokunur. Tarık Tufan benim için tam olarak böyle bir yazar oldu. Bu kitap, yalnızca okunup bitirilen bir roman değil; sayfaları kapandıktan sonra bile insanın içinde yaşamaya devam eden bir his bırakıyor. Özellikle son dönemde sosyal medyada, kitap platformlarında ve okur yorumlarında sıkça karşıma çıkan bir kitaptı. Açıkçası böylesine popülerleşmiş eserlerde bazen ister istemez bir mesafe oluşuyor insanda. Çünkü çoğu zaman büyük beklentilerle başlanılan kitaplar aynı etkiyi bırakmayabiliyor. Fakat “ Gece Açan Çiçekler ”i bitirdiğimde, bu yoğun ilginin en azından büyük bir kısmını hak ettiğini düşündüm. Çünkü kitap, gösterişli olaylardan çok insan ruhunun en kırılgan yerlerine yaslanıyor.
Roman boyunca beni en çok etkileyen şeylerden biri, altını çizme isteği uyandıran cümlelerin çokluğuydu. Öyle ki bazı satırlarda okumayı bırakıp yalnızca cümlenin ruhunu hissetmek istedim. Tarık Tufan ’ın dili öylesine nahif, öylesine kırgın ama bir o kadar da sıcak ki insan okurken kendini bir romanın içinde değil de yıllardır içine atılmış duyguların arasında dolaşıyormuş gibi hissediyor. Cümleleri bağırmıyor; aksine sessizce insanın içine yerleşiyor. Belki de bu yüzden kitap boyunca sürekli durup düşünme ihtiyacı hissettim. Çünkü yazar, büyük hayat dersleri vermeye çalışmadan insanın içini sızlatmayı başarıyor. Her şey çok doğal ilerliyor. Acılar da, kırgınlıklar da, özlemler de… Bu sadelik kitabın en güçlü taraflarından biri olmuş.
Kitabın anlatımı ise adeta bir film sahnesi izliyormuş hissi uyandırıyordu. Can Feda Konağı yalnızca bir mekân değil; başlı başına yaşayan bir karakter
Tarık Tufan ’la ilk karşılaşmamı Gece Açan Çiçekler ile yaptım ve sanırım bu karşılaşma son olmayacak. Çünkü bazı yazarlar vardır; size yalnızca bir hikâye anlatmaz, ruhunuzun uzun zamandır sessiz kalan yerlerine dokunur. Tarık Tufan benim için tam olarak böyle bir yazar oldu. Bu kitap, yalnızca okunup bitirilen bir roman değil; sayfaları kapandıktan sonra bile insanın içinde yaşamaya devam eden bir his bırakıyor. Özellikle son dönemde sosyal medyada, kitap platformlarında ve okur yorumlarında sıkça karşıma çıkan bir kitaptı. Açıkçası böylesine popülerleşmiş eserlerde bazen ister istemez bir mesafe oluşuyor insanda. Çünkü çoğu zaman büyük beklentilerle başlanılan kitaplar aynı etkiyi bırakmayabiliyor. Fakat “ Gece Açan Çiçekler ”i bitirdiğimde, bu yoğun ilginin en azından büyük bir kısmını hak ettiğini düşündüm. Çünkü kitap, gösterişli olaylardan çok insan ruhunun en kırılgan yerlerine yaslanıyor.
Roman boyunca beni en çok etkileyen şeylerden biri, altını çizme isteği uyandıran cümlelerin çokluğuydu. Öyle ki bazı satırlarda okumayı bırakıp yalnızca cümlenin ruhunu hissetmek istedim. Tarık Tufan ’ın dili öylesine nahif, öylesine kırgın ama bir o kadar da sıcak ki insan okurken kendini bir romanın içinde değil de yıllardır içine atılmış duyguların arasında dolaşıyormuş gibi hissediyor. Cümleleri bağırmıyor; aksine sessizce insanın içine yerleşiyor. Belki de bu yüzden kitap boyunca sürekli durup düşünme ihtiyacı hissettim. Çünkü yazar, büyük hayat dersleri vermeye çalışmadan insanın içini sızlatmayı başarıyor. Her şey çok doğal ilerliyor. Acılar da, kırgınlıklar da, özlemler de… Bu sadelik kitabın en güçlü taraflarından biri olmuş.
Kitabın anlatımı ise adeta bir film sahnesi izliyormuş hissi uyandırıyordu. Can Feda Konağı yalnızca bir mekân değil; başlı başına yaşayan bir karakter
Reklam