Doğustan sahip olduğumuz yetiye özgür irademizle yön verdigimiz için duygularin ağır bastığı durumlarda kontrolü kaybettiğimiz ve bu nedenle güvenirlik durumunu görmezden geldigimiz anlar olabiliyor.
•°Realist olmak hiç de hakikati olduğu gibi görmek değildir.Belki onunla en faydalı şekilde münasebetimizi tayin etmektir.Hakikati görmüşsün ne çıkar? Newton başına düşen elmayı,elma olmak haysiyetiyle mütalaa etseydi belki çürümüş diye atabilirdi.Fakat O böyle yapmadı.Şu elmadan nasıl istifade edebilirim? diye kendine sordu.Azami istifadem ne olabilir?•°
Cam perdenin karşısında uzunca vakit geçirmemiz, haliyle bizler de şartlanmış bir davranışa dönüştü. Her şeye alışan insanoğlu, en acı olan ölümlere bile izleyici gibi bakar oldu.Bu durum gerçekten tanımsız.... :)
'•°Bir zamanlar öğretmen çocuğa nasıl resim çizileceğini gösterirken şimdi böyle bir şeyin ne denli yanlış olduğunu anlamış bulunuyor.Artık çocuğa "resmin nasıl çizildiğini "değil, çoşturucu konularla onu doğru bir yola aktarıp resmin yapılmasını sağlıyor. Onu kendi özgür gidişine bırakıp hiçbir zaman resmin yapılışına karışmıyor. Kendi kişisel ayrılıklarımiz gibi her çocuğun da öz inancı ,öz bir anlatım biçimi vardır Doğru bir eğiticinin elinde sanat dersleri her çocuğun özgür ve yaratıcı olmasını sağlar.°•'
Evet yorumunuza katılıyorum.Çocuklar duygularını resim yoluyla açık bir şekilde ifade edebiliyorlar. Karmaşık duygular, öz güven eksikliği yanliş bir olaya maruz kalma vb. durumları gözlemleyebiliyoruz . Aslında önemli bir iletişim aracı...