İstiyorum, sevgili dost, sana söz veriyorum, daha iyi olmak istiyorum, yazgının bize sunduğu bir parça kötülüğü, hep yaptığım gibi, artık geviş getirip durmak istemiyorum; geçmişi geçmişte bırakmak ve şimdinin tadını çıkarmak istiyorum. Elbette, haklısın, kuzum, -niçin böyle yaratıldıklarını Tanrı bilir -ama insanlar, düşlem güçlerini, umursamaz şimdilerine katlanmaktan çok, geçmiş kötülüklerin anılarını çağrıştırmak için böylesine zorlamasalardı, aralarındaki acılar daha ufak olurdu.
"Belki bir şarkı bizi kurtarabilir. Ruhun bütün resimlere ve kelimelere set çekip hiçbir şey görmek, okumak ve dinlemek istemediği o karanlık anlarda, bir şarkı parmak uçlarına basarak hücremize kadar sokulur ve sol anahtarıyla kurcalar ağır kapının kilidini. O mahir şarkıya bak ki hiçbir kelimenin yaklaşamadığı yere elini kolunu sallayarak giriyor. Sesini arayan bütün varlıkları serbest bırakıyor bir bir: “Niye böyle üzgün ve terkedilmiş görünüyorsun? / Bir kapı kapalı olduğunda / Açıktır bir diğeri..."