Devinen insan mutsuzluğu
Aklı güneşli günlerde kalan hatırlayan
İçi boşalan bahar sanki çiçekleri olmayan
Çağ çıkrığında bir o yana bir bu yana savrulan
Yazık olan, bir kendi olan…
Ali İhsan Konuklu
Ali İhsan Konuklu
Türk milleti, tarihsel olarak sözlü kültüre (destanlar, aşık gelenekleri, masallar, sözlü tarih) çok bağlı bir toplumdu. Sözün gücüne, nefesine inanılırdı. Yazılı kültüre geçiş ve ardından gelen hızlı modernleşme sürecinde, o sözlü mirasın getirdiği derinlik ve akıcılık yazı diline tam olarak taşınamadı. Ritmi kaybettik.
Peki bu kayıp nasıl önlenir?
Çözüm, edebiyatta ve sanatta gizli. Yaşar Kemal, Orhan Kemal veya Haldun Taner gibi ustalar, sokaktaki ve Anadolu'daki o konuşulan dili yazıya aktarmayı başardıkları için ölümsüzleştiler. Bugün de dili sadece dil bilgisi kurallarından ibaret görmeyip, onun yaşayan, nefes alan bir organizma olduğunu hatırlayan yazarlara, senaristlere ve her şeyden önemlisi dili hakkıyla konuşan bireylere ihtiyacımız var.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İsimsiz biri
Bazen çevreme bakarım.
Buralardan göç ettiğimde benden geriye ne kalacağını düşünürüm.
Beni hatırlayan çıkar mı tanıştığım onlarca insan arasından?
Biri de çıkıp "İyi biriydi," der mi?
Yoksa adımı anmaya bile tenezzül etmezler mi?
Ya da onu da mı hatırlayan kalmaz?
Adımdan da kalmadığında bir yadigar,
Buralardan geçip giden ama bir ayak izi bile bırakmamış isimsiz biri olacağım.
