eray
@haveigonmad
12 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
insanlara güvenmek demek kendini azıcık öldürtmekle eşdeğerdir.
Sayfa 190
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
mazide kalmış biçimler arasında el yordamıyla ilerlerken kaybolabiliyor insan. insanın geçmişinde artık kımıldamayan ne de çok nesne, ne de çok kişi var öyle, ürkütücü. zamanın mahzenlerinde yitirilmiş canlılar ölülerle birlikte o kadar uyumla uyuyorlar ki daha şimdiden aynı gölge örtüyor onları.
Sayfa 182
"onurum üzerine yemin ederim ki içimi ürpertiyorsunuz!" dedi Dantès. "bu dünya kaplanlar ve timsarlarla mı dolu?"
Sayfa 194
insanlar kızgın, bezgin, kendileri için üzgün veya korku dolu oldukları zamanlar yaşıyor sayılmazlar. soluk almak canlı olmayı belirlemez. bu, öteki insanlara hangi bedenin gömülüp hangisinin gömülmeyeceğini göstermeye yarar, o kadar! her soluk alan insan bir canlılık hali sergilemez. olumsuz heyecanlarımızı deneyimlemek ve bunları tatmak iyidir ama bu hal, bilge bir insanın içinde kalmak istemeyeceğini bir haldir.
Sayfa 145
bir insanın yaşamında kim olduğu ve sonsuz varoluş nedeni hakkında düşündüğü anlar gerçekten ne de azdır!
Sayfa 95