Halden hâle geçmek aşktır.
İnsan her zaman aynı hâl üzere kalmaz, kalamaz. İşte imtihan tam da burada saklıdır…
Hâlden hâle geçmek, ruhun bitmek bilmeyen o mukaddes göçüdür. İnsan, sabit bir noktada
Reklam
"Nitelikli az"ı tercih...
"Hayatın sadeliği ile huzurunu solumak için kalabalıkları, istekleri ve hırsları terkiye atmak; fazlalıklardan beklentilerden ve niteliksiz herşeyden uzaklaşmak lazım"
Modern dünya, bizi
Her insan, doğduğu andan itibaren bir hakka sahiptir: Umut hakkı. Bu hak, ne zaman doğduğunuzla, hangi şartlar içinde büyüdüğünüzle ya da hangi kaderi taşıdığınızla sınırlandırılamaz.
Umut, insan
Bu hayatta herkes kendi zaman diliminde, kendi kaderinin saatine göre yaşar.
Kainatın matematiğinde "Geç" veya "Erken" diye bir kavram yoktur; sadece "Vakti
Puan vermedi
Kundera denemelerde Kafka’dan o kadar çok söz edince, evden uzak olduğumuz için kitaplığımda olmasına rağmen Dava’yı gidip yeniden aldım. (Aşerme )
Dava’da Josef K. bir sabah uyanır ve odasında onu tutuklamaya gelen iki adamla karşılaşır. Suçunu bilmez. Sürecin nasıl işleyeceğini bilmez. Bir mahkeme vardır ama hangi yargıç, hangi vakit, dosya nerede, delil ne, hiçbir şey belli değildir. Kitap boyunca da bu belirsizlik hâli hiç dağılmaz. Gerçekçi olmayan ama gerçeğine fazlasıyla benzeyen bir sürecin içinde ilerleriz.
İlk okuduğumda bu kitaptan bu kadar etkilenmemiştim. Fazlasıyla distopik gelmişti bana; gençtim, adalete falan inandığım yıllar olmalı. Şimdi, yargı sisteminin içinden geçmiş biri olarak okuduğumda ise… O belirsizlikler, o saçma görünen detaylar, o açıklamasız işleyiş… Hepsi çok tanıdık geldi; yüksek bir iç sıkıntısı eşliğinde okudum. Bizi birlikte yaşamaya mahkûm ettikleri belirsizlikler, yaşamlarımız üzerindeki tehdit, tahakküm… Hepsi yavaş yavaş insanın içine işliyor. Josef K.’nın yaşadığı şey sadece bir dava değil; zihinsel ve varoluşsal bir kuşatma. Keşke hepsinden kurtulabilsek.
“Onun romanları düş ile gerçeğin tamamen birbirine karışması, birbiri içinde erimesidir. Hem modern dünyaya yönelmiş en berrak bakış, hem de en başına buyruk hayal gücüdür. Kafka her şeyden önce muazzam bir estetik devrimdir. Sanatsal bir mucizedir.” diyen Kundera’ya katılmamak mümkün değil.
“En başına buyruk hayal gücü” çok Kafka!
Reklam
Reklam