Hayda... Keyifle Okuyordum, Neden Böyle Oldu Ki?
Bu ay okuduğum yüksek puanlı romanların birçoğu beni hayal kırıklığına uğrattı. Bu yüzden okuma listemde sıradaki kitap olan Uzakların Şarkısı'nın puanını görünce ilk hissettiğim şey heyecan değil, "İnşallah yine aynı şeyi yaşamam." düşüncesi oldu. Buna rağmen Kaan Murat Yanık'ın çok övülen bir yazar olması ve hakkında sık sık "İhsan Oktay Anar çizgisinde bir kalem" yorumlarını duymam merakımı canlı tuttu. Ben de yazarı bu romanla tanımaya karar verdim.
Romanın ilk dikkatimi çeken tarafı dili oldu. Normalde uzun tasvirler ve yoğun betimlemeler beni hikâyeden uzaklaştırabilir. Fakat burada tam tersi oldu. Atmosferini öyle güzel kuruyor ki kendinizi hikâyenin içinde buluyorsunuz. Evet, belli bir noktadan sonra tekrar eden betimlemeler yorucu olmaya başlıyor ama bu, yazarın kurduğu dünyanın başarısını gölgelemiyor. Bünyamin'in İstanbul'dan Kars'a gidişi de hikâye için doğal bir başlangıç oluşturuyor. Asıl yolculuk ise Zencefil'in (Papağan) hikayeyi anlatmasıyla başlıyor ve roman masalsı bir havaya bürünerek merak duygusunu sürekli canlı tutuyor.
Bulunan hikâyenin ana fikrini sevdim. Gülbadem ve Zencefil arasındaki dostluk romanın en güçlü taraflarından biriydi. Gülbadem'in İpek Böceği'ne duyduğu karşılıksız aşk, Gülbadem'in yolculuğu ve aralarındaki ilişki uzun süre boyunca beni hikâyenin içinde tuttu. Özellikle hoşuma giden ayrıntılardan biri de şuydu: Gülbadem, İpek Böceği'ne duyduğu aşk uğruna Zencefil'e "Benimle gel." derken, Zencefil'in Fülfül'e duyduğu aşkı ilk başta göremiyor. Oysa kendisi de aynı duygunun peşinden koşuyor. Zencefil'in "Ben de âşığım." dediği anda bunu fark etmesi bana oldukça dokunaklı geldi. Hikâyenin sonunda ise Zencefil ve Fülfül'ün kaderi yüzümde acı bir tebessüm bırakmadı değil.
Ancak yaklaşık üç yüz sayfa boyunca büyük bir merakla takip
Oku dediği ne varsa okuduğum arkadaşım yine güzel bir kitap okumama vesile oldu, Allah onu sırat köprüsünde rahat ettirsin inşallah 
Srpl
Kitap gerçekten iyiydi. Kurgu gayet iyi ve hiç karışmıyor, karakterler ve olaylar sürekli değişiyor gibi olsa da çok rahat okunuyor ve temposu düşmüyor. Tam Hım demek öyle derken hayda öyle değilmiş oluyor. Tam seni allah top etsin dedikten sonra, hadi ya pardon dedim. Günahını aldım kadını falan hep bir tahmin etme çabası ama tahmin eden varsa çıksın erkek gibi söylesin. Bu cümle de ne kadar saçma ve cinsiyetçi. Kadın gibi söylenmiyor mu! Neyse yine sosyal mesaj vermeden duramadım kısacası okunur diyorum
Srpl
Kitap gerçekten iyiydi. Kurgu gayet iyi ve hiç karışmıyor, karakterler ve olaylar sürekli değişiyor gibi olsa da çok rahat okunuyor ve temposu düşmüyor. Tam Hım demek öyle derken hayda öyle değilmiş oluyor. Tam seni allah top etsin dedikten sonra, hadi ya pardon dedim. Günahını aldım kadını falan hep bir tahmin etme çabası ama tahmin eden varsa çıksın erkek gibi söylesin. Bu cümle de ne kadar saçma ve cinsiyetçi. Kadın gibi söylenmiyor mu! Neyse yine sosyal mesaj vermeden duramadım kısacası okunur diyorum
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yakaza Ru'ya1000Kitap
Merhabalar, nasılsınız?
Bugün sizlere kalemiyle ilk kez tanıştığım bir yazarın kitabıyla geldim. Kitabı ilk okuduğumda beynim biraz yanmadı değil. Ama okudukça sayfalar sizi kendine çekiyor. Kitabı elimden bırakamadım.
Neler mi var? Rüyalar… ve bu rüyaların gerçeğe dönüşmesi! Hadi gelin, spoiler vermeden anlatmaya çalışayım.
Carsin, babası ölünce çok kötü günler yaşıyor. Babası artık yanında değildir ama annesi, kardeşi ve halasıyla el ele verip birbirlerine yaslanıyorlar. Babasının davası ise bir türlü çözüme ulaşmıyor. Özellikle halasıyla geçen bölümleri okurken gözlerim doldu.
Carsin bir kafede çalışmaya başlıyor. Bir gün bir müşteri kahve isterken, “Hızlı olayım,” derken kahve ikisinin de eline dökülüyor. Carsin bir yıldır aynı kişiyi sürekli rüyasında görüyor. Sadece bu da değil; bazı olayları da rüyalarında görüyor ve bu olaylar bir süre sonra gerçeğe dönüşüyor.
Bir gece rüyasında kaza geçireceğini görür. Rüyasında bir yıldır gördüğü kişi onu kurtarır. Ertesi gün, tam araba çarpacağı anda deri ceketli, kapüşonlu biri onu kurtarır. Yüzüne baktığında şok olur! Neden mi? Çünkü karşısındaki kişi, rüyalarında gördüğü kişidir. Ama hikâye burada da bitmez!
Eve gittiğinde misafirleri olduğunu, yeni komşularının taşındığını öğrenir. Ancak bir farkla… O kişi, yani rüyalarındaki adam, yeni komşusudur!
Theon… Gizemli adam! Seni çok sevdim ama bazen de “Aaa yeter!” dediğim anlar oldu.
Carsin, Theon ile vakit geçirmeye başlar ve onu en yakın arkadaşları Eris ve Pythias ile tanıştırır. Dörtlü olarak sürekli birlikte zaman geçirirler. Ancak Theon’un gizemli tavırları ve pervasız hareketleri Carsin’i ve tabii beni de çileden çıkarıyor.
Bu sırada Carsin garip rüyalar görmeye devam eder. Hatta bazen bazı sesler duymaya başlar ve nasıl olduğu belli olmayan olaylar yaşanmaya
Sessiz hastayı çok severek okumuştum. Ondan sonra gelen Yitik kızlarda fena sayılmazdı. Hiddet ise beni baya hayal kırıklığına uğrattı denebilir. Üç kitabında ortak noktası sonu aynı yerde bitiyor olması mutlaka birisi o akıl hastanesine düşüyor öyle yada böyle. Hikayeyi anlatım bakımından beğenmedim neden mi? Anlatıcı bazen çok detaylarla sizi boğuyor sonra diyor ben öyle olmasını dilerdim ama olaylar farklı gelişti. Hayda okuduğum her detay başa sardı. Üçyüz sayfa bana geldi 600 sayfa. Kitabın olay örgüsü fena sayılmazdı ama sonu beni etkilemedi bu sefer. Yazarın kitaplarında fark ettiğim şeyse kadın ne kadar severse sevsin mutlaka aldatılıyor. Niye ya biri de adam çıksın. 
Hiddet
Hiddet
Ben şimdi ne okudum kitaplarımdan biri daha!? Öyle otomatik viteste okunacak kitaplardan değil, hemen bir uyarı sesi gönderiveriyor sana. Ha tamam şimdi çözdüm dediğim anda hayda bu da nerden çıktı dedirten bir kitap oldu. Önerir miyim? Evet. Bakalım size ne yapacak.
Gidiyor hayat gidiyor zaman kum saati misali akıp gidiyor.
Zaman durmadan akan bir nehirdir, durmuyor hayat akıp giderken bizi de alıp götürmekte.
Zamanlar geçiyor, çağlar kapanıyor hayat hiç durmadan yaşayanı öğütüp yenisini imal ediyor.
Kitap da düş gücü ile hayat harmanlanıp yatağında akıp giden su gibi zamanın ve hayatın gidişatını bizlere aktarmaya çalışıyor.
Kitap İran dan izler taşıyıp bizlere İran kültüründen enstantane ve rüzgarını alıp getiriyor.
Gerçek ve hayal iç içe geçmiş bir hayda huzurlarımıza kırmızı halı ile beraber geliyor.
Kristal Avizeler
Kristal Avizeler