İnsanı var eden ve bu varlığını kavi kılan şey, dünyaya geldiği ilk andan ölümüne değin; Hakikati bulma gayretidir. İnsanın; hayatı, kendisini, kendisini varedeni anlama çabası onun ömrünü kıymetli kılan en değerli yolculuğudur. Kendisinden başlayan ve yine kendisine rucû eden bu yolculuk, "hakikâte" vasıl olmanın ulvi bir seyru seferdir..
Bütün yürüyüşler tüm koşmalar ona bir menzil daha yakın ve daha yakîn olduğunda ömür en değerli en anlamlı demine kavuşur. Ve bu mukaddes vuslata talib olan insan, artık beşeriyet libasından sıyrılarak kamil bir varlığa kalp olur..
"Kendine geri dönmek, ne kadar acıdır, ömrünü onu başkalarında arayarak geçirdikten sonra.
Çünkü bazı gidişler bizden insanları değil, bizi kendimizden çalar.
Sonra geç farkederiz hayattaki en uzun yolun, kalpten kalbe giden yol olduğunu."