Fakat hiç ağlamıyordu.
Ağlamak, uğradığımız felaketlere karşı vücudumuzda kalan kuvvet kalıntılarının bir feryadıdır. Ağlayamadığımız zamanlar bizde o iktidarın da mahvolduğu vakitlerdir ki onun yerine yerine geçen etkili bir sessizlik en şiddetli elem gözyaşından gönül yakıcıdır.