Âh-ı zâr oldum da ahım dindi sanma, pek beter,
Bâd-ı saba gibi estin, gönlüm oldu derbeder.
Bahr-i umman olsam aksam, yine sığmam bendime,
Bî-vefâ bir dert olup, feryat bıraktın kalbime.
Gözlerin bir kor gibi, yaktı canı, nâr eyledi,
Şu cihanı başıma, dar gelince dar eyledi.
Vuslatın hayaliyle, ömrü verdim yollara,
Bir hazan yeli gibi, savurdun beni tozlara...