Hazan Aktaş
@hazan255
Hayat hazanda çıtırdayan yapraklardan sonra yeniden başlar.
Türkçe Öğretmeni
Hakkâri
1 Haziran
154 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
'6 Nolu Koğuş', akıllı ve duyarlı toplumumuzun mesafe koymanın en iyi yol olduğunu düşündüğü bir akıl hastanesindeki yaşamın gerçeğini sunuyor. Zaten insanın doğasında vardır ki, kişinin kendi evinde yangın çıkmadığı sürece, başkasının evinde çıkan yangını sadece bir gösteri olarak görür. İnsan dünyayı her zaman onun gözünden görmüştür, daha doğrusu görebilir. Gerçek şu ki, kişi aynı acıyı kendisi yaşamadıkça başkasının acısını anlayamaz ve bunu yapabilmek için o acıyı kendisinin yaşaması ya da düşünce düzeyinin buna tamamen eşit olması gerekir. Bu romanı okuduktan sonra en azından deliliğin acısını yaşayan insanların hayatlarını kesinlikle anlayabileceksiniz.
Bir insan kendisi gibi olmak istiyorsa, kitap okumayı seviyorsa, aile içinde çalışmaya ilgisizse, herkes onu deli sanıp tımarhaneye gönderir.
Ve eğer bir başkası deliyle ilgilenirse veya onunla konuşursa, o da deli sanılarak tımarhaneye itilir. Bu fikir her çağda, her yüzyılda doğrudur.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Krallarda Kaybeder.Psikoloji
Kitabın yazarı ve aynı zamanda psikiyatr olan Gülseren Budayıcıoğlu hikayeyi ve özellikle Kenan karakterini ‘avına av olan bir avcının hikayesi’ olarak tanımlıyor. Kenan’ın hayatındaki ilk kadın figürü olan annesi tarafından bir ‘kral’ gibi yetiştirildiği ve istediği her şeyin hemen karşılandığı bir çocukluk geçirmiş olsa da bir yandan da onu manevi açıdan eksik bırakmış bir baba figürü ile büyümüş. Babası ile bir bağ kuramamıştır. Onu hep kötü biri olarak ansa da bir ortak noktaları var; yaşadıkları ilişkiler. Eksik yanı ve şımartılmış yanı arasındaki çatışmayı yönetemeyen Kenan’ın hikayesi, narsistik kişilik bozukluğunun çocukluk yıllarından başlayarak yetişkinlik döneminde nasıl ortaya çıktığını okuyucuya göstermiştir.
Kenan zaman içerisinde kendisindeki değişimi her ne kadar kendisi fark etmese de, çevresindeki kadınlar fark etmiştir. Fakat iki kadının da kendi iç dünyalarında problemleri olduğu için bu durum kendilerine karşı bir tehdit unsuru olana kadar pek önemsememişlerdir. Kenan’ın hiçbir zaman düşmeyeceğine ve hep en yükseklerde kalacağına dair inancı düştüğü an onu derinden zedelemiştir. Kurduğu ilişkilerdeki alışkanlığından ötürü psikiyatristi ile de en başında av-avcı konumunda kalmaya çalışmış, bir süre sonra her şeyini kaybettiğini fark edip kendini değiştirme kararı almıştır.
Herkesin içinde bir şeytan vardır.
Romandaki belli başlı olaylar ve hareketler daha çok tesadüflere bağlanıyor, öylece izah edilmek isteniliyor. Yazar kahramanlara atfen hayatı “iki adım ilerisi görülmeyen sisli ve kapalı bir deniz” diye nitelendiriyor ve insanların akıbetini tesadüfler tayin eder, hayat bir tesadüfler silsilesidir diyor. Her ne kadar tesadüfün kendine göre bir mantığı olması icap ettiğini açıkça meydana vuruyorsa da Sabahattin Ali eserdeki olayların temelini tesadüflerle kuruyor. Hayatta tesadüfü mutlaka inkâr eden her doğal ve toplumsal olayı sadece zorunluluklarla kanunlarla açıklamaya kalkışan metafizik ve düşünce alışkanlıklarının tersine yazar “İçimizdeki Şeytan” da hayatta zorunlukların rolünü büsbütün küçük düşürmüş oluyor. Doğrusu öyle şeyler ve olaylar vardır ki. Dahili bağlantıları birbirinden gayet uzak ve ispat edilemez bir haldedir. Ve bunun için biz bu bağlantıları yok kabul ederiz. Hayatta gerek görünür ve gerekse saf pek çok tesadüfler vardır.
Çizgili Pijamalı Çocuk, hüzünlü olsa da okunmaya değer bir hikaye. Okuyucuyu Naziler ve ne kadar korkunç bir şekilde yanlış yaptıkları hakkında düşünmeye teşvik ediyor. Her iki çocukla da bir bağ kuruluyor ve Yahudilerin kendi arkadaşları ve aileleri acımasızca öldürüldüğünde hissettikleri yürek acısını gösteriyor. Başlangıçta yumuşak ve hafif, sonunda ise yürek parçalayıcı olan bu kitap mükemmel bir dengeye sahip. Ancak, bu romanı trajedilerden hoşlanmayan veya on yaşın altındakilere kesinlikle tavsiye etmem.
K
Joseph K. Sıradan bir yaşamı olan bir bankada çalışarak yaşamını kazanan çevresi tarafından sevilip saygı duyulan bir adam olarak tasvir edilmiştir. Yani memur tiplemesine uyan bir karakter olarak düşünebiliriz. Kitabın bu bölümlerinde Joseph K. Dönüşüm’deki gibi böceğe mi dönüşecek acaba demeden edemiyor insan. Öykü karakterin böceğe dönüşeceği kadar marjinal ilerlemese de Joseph K. Bir sabah sebebini bilmediği bir şekilde tutuklanıyor. Tüm sorgulamalara rağmen suçunun ne olduğu neye dayanarak tutuklandığı konusunda bir fikri yoktur, kahramanın. Kitabın illk bölümlerinde Joseph K.’nın başında nöbet tutan görevlilerden söz edilir. Franz ve Williem isimli nöbetçiler de K.’nın suçundan bir haberdir. Sistem ne buyurduysa sorgulamadan onu yerine getirirler. Hatta nöbetçiler durumu şu şekilde ifade etmektedir: “Bizim çalıştığımız makamlar ve ben sadece en alt kademeyi tanırız, halkın arasında suç aramaz, tam tersine yasada olduğu gibi suç onu kendine çeker ve biz nöbetçileri gönderir.” Nöbetçiler karşısındaki kişinin suçunu bile bilmeden onun kahvaltısını yeme, kışkırtıcı cümleler kullanma cesaretini gösterirler. Nöbetçiler, karşısındakine karşı kullanabileceği bir miktar güç verilmiş insanın nasıl da sistemin içinde çürümeye başladığının en iyi kanıtıdır. K. da çok güvendiği hukuk sistemini sorgulamaya başlamıştır.