“Herkes büyük işler, büyük insanlar, büyük sevinçler düşler ve arar ama çok az insan kendini ve çevresindeki yaşamı olağan bayağılığın, aptallığın ve önemsizliğin bir milimetre bile üstüne çıkarmayı düşünür.”
…
“Ne yapıyorsunuz? Neden hiç bir şey yapmıyorsunuz?”
Çok yazık! Ölüm ruhumuza ne yapar? Ona ne tür bir özellik bırakır? Ondan alacak veya ona verecek nesi var? Onu nereye koyar? Bazen yeryüzüne bakmak ve ağlamak için pörtlek gözlerimizi ödünç verir mi?