Sadece yalnızlık çeken çocuklar tutkularını bütünüyle, dağılmaksınız koruyabilirler, ötekiler, duygularını başkalarıyla beraberlik atmosferinde gevezeliklerle harcarlar.
Belki de ruh sayısız duyguyu bir anda tattıktan sonra tatmin olmuyor, huzursuzlanıyor ve nihai bir bitkinliğe varıncaya dek, her defasında artan bir şiddetle yepyeni duygular tatmak istiyordur.
Zevk her zaman yararlıdır; vahşi, sınırsız bir hâkimiyet duygusunda da - bir sinek üzerinde olsa bile - kendine has bir zevk vardır. İnsan yaradılıştan zorbadır ve acı çektirmeyi sever.