...
Ve hayat o zaman
Öylesine güzel olacak,
Günümüzün küfürleri
Çok uzaklarda kalacak.
Şarkılar söyleyeceğiz bir ağızdan,
Şarkılar çalışırken bile,
Sevinçli şarkılar,
İnsanın onuruna.
...
…
Bir yerde okumuştum
adamın biri baltayı kaptığı gibi,
doğramış öz babasını
...
Alıp götürmüşler caniyi
tıkmışlar deliğe.
insanlar arasına düşmüş orada
ve insan olmuş…”
İki dünya vatandaşı bir araya gelir, biri doğudan, öbürü batıdan; birbirlerini ilk defa olarak görmüşlerdir, ama hemen dost olurlar; - belki sadece romanlarda görülen gizli bir sempati sayesinde veya uğruna yemin ettikleri görevler dolayısıyla değil - dünya vatandaşı oldukları için.
Adam her şeyi okumuş incelemişti; sonunun talihsiz olması için mümkün olan her şeyi yaptılar. Her yerdeki ve her çağdaki Abderalılar işte hep böyle sonuçlar çıkarırlar!