Heft Reng Kurdî
@heft_reng
Wek ku wê qehra mezin hinava min ji napakiyê bişûşta, canê min ji hêviyê vala bikira, min deriyê dilê xwe vekir. Di rûyê wê şeva mişt nîşan û sitêrik de, min deriyê dilê xwe vekir û xwe berda nava sersariya dilovan ya dunyayê.
Reklam
Bir zaman, senin gözlerinde kayboluyordum.
Sanki bir masalın ilk sayfasından,
Düşler ülkesine bir yolculuğa çıkıyordum.
Evvel zaman içinde,
Masal perisi olup karşıma çıkıyordun.
Ama düşlerim devamına müsade etmiyor.
Yitik zamanlardan, bilinmeyen zamana
Bu bir düşler ülkesi yalanı..
İçtiğimiz her ne zehir ise,
Ölümlülerle tekrar dost oluyoruz.
Bu sonu hüsranla biten ilk masaldır.
Gidenlerin, ardına düşlere yer yoktur.
Bu biten zehrin son damlasıdır.
Bizi aydınlığa çıkaracak olan şey içimizdeki inançtır. İnanıyorsak, o ruha sahipsek muhakkak bir çok şeyin üstesinden geleceğiz. Bizi eksilten, kendimizi yarım hissettiğimiz her an için kendimize bir hikaye uydurmamız gerekiyor belki de.. Ve o hikayeleri umuda dönüştürmeyi bilmemiz gerekiyor. Arayışlarımız koca bir anlama dönüşebilmeli ve bulduğumuzda sahip olacaklarımıza kıymet biçmemiz gerekecek. İçimizdeki inanç diyorum ne kadar güçlü olursa olsun. Endişe duymayı da bilmemiz gerekecek, yitirmek gibi bir korkuyu da bilmemiz gerekecek…
Bütün mesele budur aslında..
Dünya bir anlığına öyle hızlı dönüyor ki, bir anda yabancısı olduğum bir yere varıyorum. Orada bir çiçeğe rastlıyorum. Bir çiçekle tanışıyorum. Bir çiçeğe dokunuyorum, bir çiçeği kokluyorum. Ve zaman hızından bir şey eksiltmiyor. Bir anda ters rüzgarlar estirebiliyor. O anda o çiçeğe bir kalkan olmak istiyorum. Bir çiçek incinmesin. Bir çiçeği severken kırılmasın istiyorum…
Benim bakış açıma göre, çözüm geleneksel maneviyatlara ve eski meşruiyetlere nostaljik bir "geri dönüş"te yatmadığı gibi, bayağı ve tembel bir modernlik adına kutsal bencilliği yücelten, her türlü yadsımayı putlaştıran, bütünüyle "herkes kendi için yaşar" düşüncesinin içine gömülmüş, sonuç olarak da ilkelerin en beterini ortaya koyan -"benden sonra tufan"-bir manevi görecelikte de yatmaz. İklimde yaşanan düzensizliklerin neredeyse gerçek bir anlam kazandırdığı bir ilkedir bu.
