“İnsanlar sana kötü davranmadılar.”
“Sen nereden bilebilirsin? Dinle beni, en iyileri bile kendini beğenmiş ve
dayatmacıydı. Beni kendilerini daha üstün hissetmek ve kendi yetersizlikleri
içinde güvende kalabilmek için kullandılar. Bir moronun yanında herkes
kendisini zeki hissedebilir."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Algernon çok özel bi fare oda benim gibi amaliyyat olmuş. Bütün
hayvanlar arasında bitek o çok uzun bisüre akıllı kalabilmiş ve Algernon okadar
akıllıymışki ona yemek verdiklerinde herseferinde deyişik bi kilit koyuyolarmış
ve o herseferinde bu yeni kiliti açmayı başarıyomuş. Bu beni biraz üzdü çünkü
eğer örenemeseydi demekki yemeyini yiyemicekti ve aç kalacaktı.
Bence yemek vermek için senin bi testi geçmeni beklemeleri hiç doru bişey
deyil. Acaba her yemek istedinde bi testi geçmesi gerekseydi Burtün hoşuna
gidermiydi. Sanırım ben Algernonla arkadaş olucam.''
Sosyal medyanın gücü kadar psikolojik derinliğimiz.Başkalarının sevgisine duyduğumuz muhtaçlıkla hırçınlaşıyor, sağırlaşıyor, yalnızlaşıyoruz. Yani biz de giderek karmaşıklaşıyor, çaresizleşiyor, Çözümsüzleşiyoruz. Oysa mutluluk basit olandır ve basit olandadır.
Evet: Turgut, pısırık bir baba ve müstebit bir annenin tesirinin ruhunda uyandırdığı hercümerci,
çok küçük yaşta farketti ve...” Turgut tamamladı: “Hürriyeti
seçti.”
“Evet!