Doğan kişi bir yola düşmüştür, yürür de yürür; gider de gider. Bu gidiş ya iyiliğe, hayra ulaşır, ya kötülüğe, şerre.
“ Bir an düşünmek, altmış yıl, yetmiş yıl kulluktan hayırlı…”
Her adımda düşünmek, kendini sorguya çekmek, her gün geçen günden ileri varmak, her an iyiye - güzele, iyiliğe - güzelliğe yol almak gerekir. “ Gerçek yolculuk bu. Yunus diyor ki:
Sensiz yola girer isem, çârem yok adım atmağa,
Gövdemde kuvvetim sensin, başım götürüp gitmeğe.