hello everyone, bugün karanlık akademi atmosferini gerçekten sonuna kadar hissettiren bir kitaptan bahsetmek istiyorum: Nocticadia. Üniversite ortamı, gotik bir ada, gizli araştırmalar ve rahatsız
Trendeki yabancı
Kesinlikle okunmaya değer bir kitap. Alt metinleri, verdiği mesaj ve ilerleyiş özlem duyduğum gerçekliğe uğrattı beni.
Konusuna gelecek olursak: Başrolümüz Chloe, işinde gücünde, kitap tutkunu bir
Spoiler içerir!!!
Selamın hello ahahah (ne diyeceğimi bilemedim). Murathan Mungan'dan okuduğum üçüncü kitaptı. Ve kesinlikle dili çok samimi ve en önemlisi insanın içine gerçekten işleyen tarzda özellikle babasıyla olan ilişkisi beni çok etkiledi. Bir gün hayatını kaleme alıp istediği şekilde kitap yapıp hayalini gerçekleştirmesi çok hoş bir şey. Ama en üzüldüğüm iki şeyden biri;babasına ithaf edeceği teşekkür bölümünde ismini yazdığı kitabı babasının okuyamamasi, diğeri ise herkese her şeye üvey olduğunu öğrenmesi gerçekten bunları öğrenince ki duygu durumunu o kadar geçirdi ki insanın empati yapmaması elde değil acaba aynı durumda olsam ben ne yapardım demesi. Ve tabii ki kitaba da ismini veren paranın cinleri hikayesi bahsetmeden geçemem kusura bakmayın (:
Evet,neymiş paranın cinleri :
Büyükbabasının babaannesinin altınlarını satıp kendisine gönderdiği paraları alıp parçalayıp elmaların içine saklaması ve bunun paraya gizlenmiş bütün cinleri hapsettigini söylemesi başlı başına bir gizem konusu.
Ha bide bahsetmek istediğim bir diğer şey Mardinli olması(çünkü bende aslen oraliyim)ve tüm çıplaklığı ile Mardini anlatması. Mekanların onda hissettirdikleri ve bıraktıkları, ve tabii ki ölmüş kişileri fotoğraf albümleri ile tanımaya çalışması vay be dedirtici bir fotoğraftan birçok şey anlayıp çıkarmak...
Neyse Murathan Mungan okumaya başlamak istiyorsanız bence önce bu kitabı okuyup başlamalısınız çünkü birçok eserde neyden ilham aldığını belirttiği için güzel bir zemin oluşturuyor.
Kitapla ve sağlıcakla kalın
İyi okumalar
9/10
2026 2. kitabı
Kitabın sonunu ağlamaktan okuyamadım... Genelde entrika, ters köşeler aldatmacalarla dolu kitaplar okudugum için, içten içe bir beklenti vardı Logan oynuyor mu? Chloe mi birşey yapacak?..
Beklentisiz okuyun kitabı yaşayın.
If you have never read Boris Vian before, please do not start with this book:) The work, which his wife wrote as a gift during the nekahet period and decorated with drawings with his friend, is "debatable" with its literary value and what he wants to tell.
Due to the fact that it is too short, I thought I was missing something, and as soon as I finished it, I returned to it.
Although I liked fantastic narratives, I was unable to both make sense of the work and love it. An absurd fairy tale was tried to be told, but at that time, I think our twenty-three-year-old writer kept it only as a harbinger of his future works.
My humble advice is to say hello to reading Vian with "Foam of Days". Believe me, I rarely experience this situation, I have run out of words about the book:) I didn't get it on my recommendation list.
Hello, today I will tell you no letter to the colony.
During the years of martial law because his children distributed political declarations
While the colonel and his wife, who are shot, have trouble making a living, they have to take care of the rooster, the only inheritance left from their children. The colonel has been waiting for the retirement bonus for years, but he hasn't received anything for about 20 years. All they have left is the fighting rooster and the money that will come from it, but since feeding the cocker is costly, they themselves have to risk going hungry. Finally, the colonel sees that the rooster has been taken from them without permission and taken to fight. Colonel, who does not allow this, gives up fighting the cocker. His very sick wife and old colonel somehow tried to struggle with poverty in these lives, the author explained this very well. There was a tense atmosphere in the book. My score is 8.
