Gündüzki emeğine göre dinlenmek, eğlenmek, etrafını görmek icin elinde yalnız gecesi kalan çağdaş insan, şimdi şafaktan başlayarak guruptan sonraya kadar hummalı bir faaliyetle çalışmaya mahkûmdur.
"... sonra gözleri açılarak ötede, söndürülmek hatıra gelmeksizin bırakılan muma dikildi; mum hep bir kenarından sızarak yavaş yavaş onun hayatına damlayan birer keder damlasıyla ağır ağır, bağa tarağa akıyordu. Her dakika kalkıp onu söndürmek isteyerek, fakat vücudunu gevşeten büyük bir kendini koyvermişlikle hep bu işi bir dakika sonraya bırakarak, gözleri oraya mıhlanmış, fikri boş, uzun uzun bu ağlayan muma baktı."