Hüseyin Emiral
@hemiral
159 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
19 yy. İngiltere 'sinde Middlemarch adındaki hayali bir kasabanın orta/üst sınıftan insanlarının ilişkilerini çok zarif bir biçimde yazan yazardan okuduğum ilk romandı. Kişilerin sosyal düzeyleri ve eğitimleri ne olursa olsun insana dair eksik ve fazlalıklarının her toplumda ortaya çıktığını ve bunun da hayatlarında belirleyici öge olduğunu hikayeleştirmiş yazarımız.
Romanın çevirisi heyet güzeldi, ama son okumayı yapan kişinin pek okuduğunu düşünmüyorum, hadi belki okudu, hataları belirtti, yayınevi düzeltmedi. Bu arada bendeki baskı 1 nci baskı, belki diğer baskılarda düzeltilmiştir umuyorum.
Olay örgüsü, karakter ve mekan tahlilleri bir klasik esere yakışır nitelikte idi.
Benim için çok keyifli okuma oldu, tavsiye ederim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Öncelikle şunu belirteyim ki, bu roman okurken beni çok yordu. Betimlemeler, metaforlar o kadar yoğun ki anlaşılmayı zorlaştırıyor bu da okuru yoruyor, ha bu eksiklik mi, bence değil, ama dingin bir zamanda okumak gerekir diye düşünüyorum.
Genelevlerin geliri ile devrim yapmak üzere yola çıkan yedi(?) Arjantinlinin öyküsünü okuyoruz. Az olan karakter sayısı okunmayı nispeten kolaylaştırıyor. Olay örgüsü çok karışık, bağlam kurmakta çok zorlandım. Anlatıcı birinci tekil şahıs iken birden üçüncü tekil şahıstan devam ediliyor, haydiii bu da kim diyorsunuz. Anlatıcı geçmiş zamanı anlatıyor, bu belki okuyacaklar için spoiler (tatkaçıran) olabilir ama bilinmesi gerekir diye düşünüyorum, çünkü devam romanı olan Alev Makinaları’nda bu konudan bahsedilecektir. Zaman zaman şiirsel cümleler, kutsal kitaplardan alıntılar ile bir edebiyat cümbüşüne de dönüşüyor gibi de düşünülebilir.
Romanın konusunu sözü uzatmadan söylüyorum; ölümü düşünmek...
Amerika'da bir üniversitede Hitler Çalışmaları Bölümünde ders veren ( bu arada kitabın sonuna kadar yazarın neden Hitler'i seçtiğini hala anlayabilmiş değilim, neyse ), dört kez evlenip ayrılan, sayısını karıştırdığım çocukları olan ve beşinci karısı ile mutlu şekilde yaşan profesörün sıkıntılarını birinci tekil şahıs anlatımından okuyoruz. Roman akıcı mı, eh biraz...
İlginç gelen birkaç bölümü paylaşayım; kasabanın yakınlarında toksik bir madde taşıyan tanker kaza yapmış, zehirli bulut yaşadıkları kasabaya yaklaşıyor, çevredeki insanlar tahliye hazırlığındalar bu aile yemek masasında oturmuş sakin şekilde yemeklerini yiyerek olacaklar üzerine yorum yapıyorlar, bence yazar kesinlikle vahşi bir şekilde ironi yapıyor :))
Bir kasabada evin bahçesinde gömülü iki ceset bulunuyor, polis bahçede başka cesetlerinde olabileceğini düşünerek araştırmayı genişletiyor ancak başka ceset bulunamayınca beklenti içerisine giren takipçilerin mutsuz olma durumları günümüz insanının geldiği seviyeyi göstermesi açısından ilginç bir örnekti.
İnsanların mutluluklarını sağlayacak sentetik ilaçların konuya dahil edilmesi de teknolojinin fayda/zararı açısından düşündürücü idi.
Ölmeden Önce Okunacak 1001 Kitap listesindeki bu romanı tavsiye eder, keyifli okumalar dilerim.
Kawabata'dan okuduğum ilk romandı ama çok güzeldi. Nasıl derler "dilin üzerindeki pamuk şekeri" gibiydi, hemen tükendi ve güzel bir tat bıraktı.
Üçüncü tekil şahıs anlatımına sahip romanda gerek karakter, gerekse mekan betimlemeleri çok güzel aktarılmıştı. Tarihten okuduğum kadarı ile son derece sert, kıyıcı, istilacı bir topluluk olan Japonların çok ince zevklerinin olduğunu gözlemek beni şaşırtmıştır. Bitkilere, peyzaja, festivallere bu kadar önem vermeleri çok ilginçti ve dünya kültür mirasına katkıları da yadsınamaz.
Romanın konusuna gelince; fazla #tatkaçıran olmaması için kısa kesiyorum. Chieko adlı bir kızın hayatından kısa bir kesit aktarıyor yazar bize. Hafif aşkımsı duygularla karışık aileye sadakat duygularını anlatıyor ama çok nahif bir şekilde...
Okumayı düşünen kitapseverlere tavsiye ederim.
Keyifli okumalar olsun...
Yazardan okuduğum ilk eserdi. Yazar 1994, İsrail doğumlu genç birisi. Çocukluğu ve gençliği İsrail’de geçmiş, daha sonra eğitim için İngiltere ve ABD’ne göç eder. Eserin orijinali İngilizce.
Kadim toprakların halklarının çektiği acıları, hüzünleri bir ufacık tebessümle öykülemiş yazar. Hemen her öyküde acı ve gözyaşı var, ama yazar bu ustalıkla azaltmasını bilmiş. Ben okurken çok sıkılmadım, üzülmedim. Çevirisi de oldukça başarılı, hem bölgenin törelerini, dini ritüellerini anlatıyor, hem de mekân, kişi betimlemelerini çok güzel, anlaşılabilir şekilde aktarıyor. Kitap 11 birbirinden bağımsız öyküden oluşuyor. Benim en beğendiğim öyküler;
-Kutsal Topraklarda Hava Satan Adam
-Kontrol Noktası
-Sağ Kurtulan Sefarat
-Şehrazat ve 97,2 FM Radyo İstasyonu
-Yüksek Topuklar
Ben öykülerin günümüzde bölgede yaşanan acıları bitirmeyeceğini ama bir nebze olsun azaltacağını düşünmekteyim.
Keyifli okumalar ve iyi pazarlar dilerim.
