Gönül bahçesinden...şiir ve beste
Bu safâ çok, bu zevk çok,
Ömür kısa, zaman yok;
Dünya gailesi çok
Bir selâm ver, çok değil
Her anı dolu yaşa
İyilik saç her başa
Geçirme ömrü boşa
İnsan ömrü çok değil
Dertlilere derman ol
Yetimlere baba ol
Yoksullara kanat ger
Verdiğin az, çok değil
Haz alma hiç koltuktan
Doğru çıkmaz yamuktan
Korkma yokuştan yoldan
Bu, insana zor değil
Kar gibi bembeyaz ol
Zahmete gir rahmet bul
Sırat-ı müstakim yol
Her ademe hak değil
Dağları aş düze gel
Hakka eğil dize gel
Hak söz söyle dile gel
Su gibi ol, kor değil
Yoktu sanki hayatım, ne bi' arkadaşım
Ne de anlayanım, acılar hep birikti
Şu an var artık hepsi, büyüttüm kendimi
Her şeyin farkındayım
Reklam
Yâr gurbette, can yürekte
Bir kafeste ne amansız
Sonsuz ayrılıktır, geçmez zaman
Her gece hep aynıdır.. 
Zülfü Livaneli
Zülfü Livaneli
Son geceye mektup
Kitap okudun muzik dinledin enstrüman çalmayı denedin gecelerce volta attın bir hücrede yaşarcasına... geçmiyor. Yaşadığın yerden gördüğün manzaradan yüzlerden seslerden insan sohbetlerinden tiksindin bir kere . Yaşamını daha üretken kılmak için bir şeyler denedin ama hayaletin sana miras bıraktığı duvara çarpıp her defasında başarısız oldun . İyiye güzele dair ne varsa inandığın her şeyi koydun önüne yüzleştin. Çektin kendini dâra. Geç öğrendin, küstün kendine kızdın, bir elini merhaba diye uzatırken diğer elinde silah taşıyıp hep tetikte durmak gerekiyormuş geç öğrendin. Gelecekte senin nasıl biri kişi olacağını düşünmeden koştuğun sokaklara yıllar sonra geri döndüğünde üstelik böyle vasıfsız ve vasat bir halde yıllardır içinde taşıdığın kendini öldürme arzun giderek daha şiddetli bir şekilde kendini hissettirmeye başladı. Muhteşem bir yaşam için mücadele ruhunu yitirirsen muhteşem bir ölüm olmalı mutlaka . Mum alevinin etrafında aşkla dönüp kendini yakan pervane misali olmalı bu son .
Bir kuş oldun gökyüzünde, uçamadın sen
Nehir oldun ırmak oldun, taşamadın sen
Çocuk oldun sokaklarda, oynamadın sen
Doğdun da büyüdün ama yaşamadın sen...
Muhtelif sebeplerle anlatılamayan veya konuşulmasında bir faydanın bulunmadığına kâni olunan durumlar vardır. Bence sanat ve edebiyat bu durumlardan türemedir. İnsan içindekini bu yol ile boşaltır. Müzisyen enstrumanı ile, şair kalemi ile dertleşir vesaire… Ortaya çıkan şey yok olmaz ve bir gün anlaşılma umudu hep vardır.
Reklam
Reklam