"Yalnız kaldığımda bir yerlerde birinin beni düşündüğünü hayal edebilirim hep. Terk edildiğimde özlendiğimi, o kişinin yaptığından pişman olduğunu hayal edebilirim. Unutulduğumda ise hayal
edecek hiçbir şey bulamam. Sanki bu dünyada hiç var olmamışım gibi..."
Yapı Kredi Yayınları
İnsan aslında hep eziyet çekiyor da. Bazı zamanlar daha sonra iyiymiş gibi geliyor. Geçmişin bize iyi gelmesi belki de gelecekten korktuğumuzdur.
Sayfa 45 - Yapı Kredi Yayınları
Reklam
"Hep yılın en uzun gününün yolunu gözleyip sonra da kaçırdığınız oluyor mu? Ben hep yılın en uzun gününü bekler, sonra da kaçırırım."
Hep yalana inanmaya alışmış olanlar doğruya inanmakta güçlük çeker.
1. Tarihin gerçek gelişimi farklı bir mantık izler: Özgürlüğün kapsamı, evrim geçiren bir insan kavramı tarafından değil, mevcut üretici güçler tarafından belirlenir.
Elbette gerçekte olan şey, insanların her seferinde kendi insan ideallerinin değil, mevcut üretici güçlerin dikte ettiği ve izin verdiği ölçüde kendileri için özgürlük kazanmasıydı. Ancak şimdiye kadar gerçekleştirilen tüm özgürleşmeler kısıtlı üretici güçlere dayanıyordu."
Marx, üretici güçler evrensel kurtuluş için yeterince olgunlaşana kadar tüm kurtuluşun sınırlı kurtuluş olduğunu ilan eder. Ancak fiili üretim güçleri hiçbir zaman evrensel tatmine yönelik değildir ve bu nedenle kalkınma araçlarını kontrol edenler ve ihtiyaçlarını karşılayabilenler ile etmeyenler arasında bir sınıf ayrımı ortaya çıkar. Bu bölünme, devrimcileştirilene kadar her sınıflı topluma özgüdür:
Bu üretici güçlerin sağlayabildiği üretim toplumun tamamı için yetersizdi ve ancak bazılarının ihtiyaçlarını diğerlerinin zararına karşılaması durumunda gelişmeyi mümkün kılıyordu ve bu nedenle bazıları -azınlık gelişme tekelini elde ederken, diğerleri -çoğunluk- en temel ihtiyaçlarını karşılamak için sürekli mücadele etmek zorunda kaldıklarından, şimdilik (yani yeni devrimci üretici güçler yaratılana kadar) herhangi bir gelişmenin dışında bırakıldılar.
Bu sınıf ayrımı, insan ve insanlık dışı arasındaki ayrımın gerçek kaynağıdır; bu kategorizasyon tözsel değil, sıfatsaldır ve yalnızca her bir sınıfın nasıl geliştiğini tanımlar. Ezilenler insanlık dışı bir şekilde hayatta kalırken, egemen sınıf insanlık dışı bir şekilde gelişir:
• Dolayısıyla, toplum şimdiye kadar hep bir karşıtlık çerçevesinde gelişmiştir antikçağda özgür insanlar ve köleler arasındaki karşıtlık, ortaçağda soylular ve serfler arasındaki karşıtlık, modern zamanlarda
İnsan ulaşmak istediği şeyden uzak düşer durmaksızın. Ulaşırsa başlar zanneder hayat. Bunu mu diyeyim sana? Dersem inanırsın ama öyle değil. İstemektir, ulaşmaya çalışmaktır asıl dert. Ulaşmak yenilmektir. Ama hep ulaştırır hayat. İnsan da kazandım zanneder. Sonra sınav baştan başlar, tekrarlanır. Say ki zaman hiç akmaz. Çember gibidir..
Reklam
Reklam