"Benim annem yüz lisan bilir;
Yüzüde güzel.
Her bedende bir insan bilir;
Sözüde güzel özüde güzel
Benim annem yüz mevsim açar;
Yüzü de güzel.
Kan ağlasa gülücük saçar;
Sözü de Bahar özü de Bahar.
Benim annem yüz can kuşanır.
Yüzüde melek,
Her birinde bin ömür yaşanır;
Sözü de Melek özü de Melek.
Toprağında bin yıllık bir destan saklı,
Mavi gökler altında huzurla uyur.
Her karışın hürriyet, her zerren haklı,
Cumhuriyet güneşi ufuktan doğur.
Ay yıldızın gölgesi şefkatle sarar,
Kardeşlik türküsü yükselir dağdan.
Seninle yeşerir en güzel bahar,
Vazgeçilmez sevdamız özümüz candan.
Atamın izinde yürürüz bizler,
İlimle, irfanla aydınlık yoldur.
Umutla parlıyor geleceğe gözler,
Bu vatan bizimdir, sevgiyle doldur.
Sonsuza dek sürsün bu kutlu şafak,
Barışın ve aşkın yurdusun ezel.
Başımızı göklere dik tutarak,
Seni sevmek her şeyden daha güzel...🇹🇷
©EMİRHAN ARSLAN
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Günaydınn
Ne fırtınalar koptu benim hayat dallarımda, hiçbirinde vazgeçmedim umutlarımdan.
İçimde kıyametler kopsa da, ben baharıyım yarınlarımın. Çiçek açarım her kışın ardından.
Nazım Hikmet Ran
Nazım Hikmet Ranİmanla Parlayan DünyaDin
Dünya, bir nakışlı köşk, bir gizli hazine,
Gözler görmez onu, bakmazsa özeline.
Asıl güzelliği, Allah’ın nefesinde saklı,
İmanla bakarsan, döner nurun denizine.
Bir sabah seherinde, rüzgar eser huzurla,
Her zerre titrer durur, o eşsiz bir gururla.
İman bir güneş doğar, kalbin tam ortasına,
Dünya parlar o vakit, nur ile, bin bir nurla.
Çiçekler zikirde bak, dalgalar ise hu der,
İnanan gönül gözü, her renkte bir iz güder.
Dünya bir imtihanlı, kısa bir yolculuktur,
İman nuru olmasa, o yol vuslata gider.
Dertler birer ciladır, gönül aynası için,
Sabırla yoğrulunca, biter tüm gamın, için.
İmanla bakınca sen, kışın bile bahar var,
Bu dünya bir bahçedir, sevdalılar seçin.
Güneşin batışında, bir hüzün değil huzur,
İman, her an içinde, bir maneviyat bulur.
Dünya bir gölge gibi, fanidir amma lakin,
İman ile yapılan, ebedi bir iz olur.
İşte dünya hayatı, imanla bir şölenmiş,
Karanlıklar çekilmiş, kalbe nur dökülmüş.
Bir şükür makamında, nefes almak ne güzel,
Bu aşkın sırrına dek, cümle alem bükülmüş....🌹❤️
©EMİRHAN ARSLAN
Erdem Beyazıt
Biraz yorgunum, kavgaları birikiyor insanın!
Her uzvundan ayrı ayrı taşıyor acısı zamanla!
Yaşımdan yorgun, yaşımdan telaşlıyım bugünlerde!
Kaç yaşındayım sahi saymadım, bilmiyorum!
Belki kırklarımdayım belki otuzlarımda!
Belki de doksan sene yuvarlandım bu dünyanın sırtında!
Hiç bilmiyorum! Hayat taviz vermediği hızı ve kavgasıyla akıp gidiyor!
Baharın rahiyasından akıp coşan çiçeklerle hatırlıyorum
lise yıllarımızı!
Kimimize kış, kimimize bahar olup canıyla değen babalarımızı!
Bu memlekette insanlar belki de en çok baba sancısıyla inliyor,
en çok baba deyince aklımıza gelir çocukluğumuz!
Mazinin araladığı perdeden sızıyor eski günler!
Onlarla kavgalı onlarla sevdalı olduğumuz!
En çok baba yokluğunun hüsranıyla kazıyormuş zaman ayrılığın yarasını!
İnsan baba olunca anlıyormuş en çok babasını!