Uyku sorunları olan biri olarak ne melatonin ne magnezyum ne de passiflora bende etki etmezken bu kitap o kadar sıkıcıydı ki her okuduğumda uykum geldi. Yarım bırakacaktım ama arkadaşım okuyup bitirdiği için hırs ettim ve bitirdim. Konudan bahsetmek gerekirse harrington ailesi londra daki evleri yanınca ormanın içinde ıssız bir malikaneye taşınıyorlar ve karışık aile bağları ve biriktirdikleri sırlar açığa çıkmaya başlıyor. Kitap günümüz ve 1971 yazı arasında gidip geliyor. Ama şimdiden demek istiyorum ki gerilim değil korku hiç değil kitabın kapağı ve ismi sizi yanıltmasın. Gizem unsuru var dendi ama o da yoktu sadece sıkıldım. 6 puan vermemin tek sebebi ormanı ve ılıman iklimi çok seviyor oluşum yani tamamen kişisel bir sebepten(3 lük falan bir kitap). Spoilerlı olarak da ele alacağım okumadıysanız okumayın♡______________
Don un öleceği belliydi en çürük yumurta oydu aralarında ayrıca jeannie de çok bencil ve tiksinçti çünkü iki tane küçük çocuğun varken nasıl sen kocanın en yakın arkadaşıyla aralıksız kocanın evinde işi pişiriyorsun? Neyse walter da ayrı bir bencildi çünkü sırf karısı mutlu olsun diye bir bebek sahipleniyor ve o bebeği yüz üstü bırakıyor ayrıca don ve jeannie nin bebeğini de ortadan kaldırmaya çalışıyor. Hera adını değiştirmiş helen olmuş ama bencilliği değişmemiş sylvie ye alt kesim muamelesi yaparken onun ritanın kızı ve kendisinin de küçükken bulduğu bebek olduğunu anlayınca farklı davranmaya başlıyor. Ayrıca ritanın torunu ile hera nın oğlunun çocunları olacak ve bu şekilde bağlanması da çok saçma bu aile neden sürekli ritanın ayağına dolanıyor dünya bu kadar küçük mü? Tesadüfleri severim ama imkanlı olanlarını severim. Kısaca harrington ailesinin bomboş sırlarını çok bir olay varmış gibi 300 sayfa okuduğumuz bir kitaptı şahsen bir arkadaşımın
1=Tepe Sarayburnu: (Ayasofya Topkapı sarayı ve Sultanahmet Camii) bulunur. öncesinde Ana tanrıça tapınağı, Artemis tapınağı Ve Mitra Dini izleri burada yer alır .Kutsal tepelerden biridir. Yerebatan sarnıcı da bu bölgede gezgin Petrus Gillius tarafından ortaya çıkarılmış İstanbul’da 60’ın üzerinde sarnıç var.
2=tepe Çemberlitaş: Üzerinde güneş tanrısı bulunurdu. Nuruosmaniye camii ile taçlandırıldı.
3=tepe Beyazıt: dev boyutlu zafer takı bulunurdu. Boğa meydanı Forum Tauri Pluta ve Hera tapınakları yine bölgede yer almıştır. şu anda Beyazıt ve Süleymaniye camii yer alır
4=tepe Fatih camii: on iki tanrı tapınağı on iki havari kilisesi yer alır şu anda Fatih cami süslemektedir.
5=tepe yavuz selim: Maria Pammakaristos kilisesi yer almıştır Fethiye cami ve bir kısmı müze yapılmıştır. Ayrıca bölgede yavuz sultan selim camii bulunur.
6=tepe Edirnekapı: En yüksek tepe Blakhernai sarayı tekfur sarayı ve kariye kilisesi bulunur
7=tepe Koca Mustafa paşa: Mokios sarnıcı ve Acadius sütunu bulunur. Aya Andrea Entikrisi kilisesi yer alır. şu an apartmana dönüştürülmüştür.
Önemli bilgi : İstanbul ve Roma Yedi tepe üzerine kurulmuştur. Kehanetlere konu olmuş seçilmiş kutsanmış bir şehirdir.7 kutsal sayı olarak ifade edilir.
1=360 yılında Konstantin’in oğlu Konstantius tarafından inşa edilmiş Megale Ekklesia (Büyük Kilise ) adı verilmiştir. Aziz Yohannes Khrysostomos’un halk üzerindeki etkisine kızan imparatoriçe AElia Eudoxia imparator Arcadius kışkırtmış galeyana gelen halk tarafından kilise yakılmıştır.
2=415 yılında II Theodosius mimar Ruffinos yeniden inşa ettirmiş 13 ocak 532 de Nika isyanıyla yıkılmıştır. Justinyanus kaçmayı düşünmüş eşi kraliçe Theodor’a sayesinde Got süvarileri isyancıların üzerine salınmış tarihçi Prokopius göre 30bin isyancı kılıçtan geçirilmiştir.(Bizans’ta
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ah şu Tanrılar!
Ünlü Troya Savaşı, İlyada Destanı.
Tanrıların tanrısı, herkesin korktuğu ve çekindiği ve asla emirlerine karşı gelmediği, biz zavallı aşağılık insanlara yer yer saçma sapan oyunlar yapan, bir o tarafa bir bu tarafa dönen (bence biraz dönek ve dengesiz olan) , herkesi ben yarattım bana tapın edalarında kibirli yüce ZEUS.
Onun karısı olan, lakabının Sinsirella olması gerektiği kanaatine vardığım, durmadan Zeus'u insanlara karşı gaza getiren insan düşmanı , oyunbaz tanrıça HERA.
Savaşmayı ve kılıktan kılığa girip insanları Zeus'un emirlerine göre yönlendirmeyi pek seven emirkulu tanrıça ATHENA.
Benim "adamın dibi" dediğim insan dostu ve biraz daha adil diyebileceğim,ama tabi Zeus'tan herkes gibi korkan, bilge APOLLON.
Ve daha pek çok irili ufaklı Tanrılar..
Troyalılar, Trakyalılar Likyalılar tarafında (yani bizim topraklar) ve kahramanımız Hektor. Diğer yanda Akhalar (Yunanlar) , Argoslular ve kahramanları kral Agamemnon ve annesi olan tabiri caizse ağlak(bana göre ) tanrıça Thetis, babası insan olan egosu arşta , gaddar Achillious.
390 sayfanın her sayfasında Latince kişi isimleri, sülale çetelesini, kim kimden doğmuş kimden olmuş, çeyizinde ne varmışına kadar anlatıp diğer sayfada onun mızrakla çenesini kopartan, veya bağırsaklarını döküp hikayeden çıkartan, "madem ömrü tek sayfalıktı, neden neden neden bunca ayrıntı" dedirten yüzlerce karakter...bu arada hepsinin de gerçek karakter olduğu varsayılıyor, çünkü bu yaşanmış bir savaşın hikayesi, bir destan, bilirsiniz. Ama bu isimler, ve ayrıntılı karakter tahlilleri zihnimi oldukça yordu okurken.
Olayları okudukça insanlar eskiden ne kadar vahşi ve gaddarmış diye düşündüm sürekli. Sürekli tanrılara bir hayvan kurban kesme durumu var, her yerde sürekli kan, çok öfkelilerse çocuk kurban etme bile var. Kötü bir
Adı sebebiyle merak edip aldığım bir kitaptı. Dili basit, konuşma üslubu ile yazılmış bir kitap. Bana kattığı bir şey yok gibi şu an için. Eğer "kafam dağılsın" dediğiniz bir döneminiz varsa, o zaman okuyabilirsiniz.
Kalbi kırık bir kadının bazı tesadüfler sonucu yeniden kalbinin tamirini anlatıyor.
Selam
Size sevgili @ozgurbalpinar’ın kaleme aldığı #Woody kitabı ile geldim.
Bir porsuk ağacından düşen küçücük bir çiçeğin toprağa doğru süzülüşüne şahit oluyoruz. Ama bu sadece bir düşüş değil… Annesinden ayrılmanın verdiği boşluk, ayakta kalma mücadelesi, zorluklarla başa çıkma çabası ve en önemlisi umutla yeniden kök salmanın hikâyesi. Tüm bunlar o kadar naif bir dille anlatılmış ki okurken içinizde derin bir his bırakıyor.
Woody’nin Mutluluk Ormanı’ndaki yolculuğu aslında hepimizin içindeki direnişi ve hayata tutunma isteğini temsil ediyor. Hikâye ilerledikçe insanların doğaya nasıl zarar verdiğine, ağaçların ve kuşların bundan nasıl etkilendiğine de tanıklık ediyoruz. Bu noktada kitap, sadece bir masal olmanın ötesine geçerek ince ama güçlü bir mesaj veriyor.
Küçük bir sığırcık kuşunun Woody’ye anlattığı hikâye ise umudun yeniden filizlenmesine vesile oluyor. Tam her şey bitmiş gibi hissedildiği anda, köklerine tutunarak yeniden hayata sarılışına şahitlik ediyoruz.
Yazar, doğayı sadece bir mekân olarak değil; dost,sırdaş, sesine kulak verirsek bize öğretmen,korursak bize barınak olduğunu öyle guzel anlatmiş. Rüzgârın fısıltıları, kuşların masalları derken kendinizi huzurlu bir yolculuğun içinde buluyorsunuz. Ama bu huzurun içinde, insanın doğaya verdiği zarara dair güçlü bir sitem de var. Okurken “çekin ellerinizi doğadan” demek geliyor insanın içinden…
Woody’nin yaşama tutunma çabası kalbinize dokunurken, bir yandan da sizi kendinizle ve çevrenizle yüzleştiriyor. Ormanların sadece ağaçlardan ibaret olmadığını; nefes aldığımız, yaşamın devam ettiği en kıymetli alanlar olduğunu hatırlatıyor.
Kitabın en sevdiğim yanı ise verdiği o güçlü mesaj oldu:
Umut, en beklenmedik anda filizlenir ve siz vazgeçmezseniz hayat mutlaka yeniden bahara döner.
Kısacası bu eser;
Yazarın okuduğum ilk kitabıydı ve uzun zamandır merak ettiğim bir kitaptı. O yüzden beklentim yüksek başladım ancak pek istediğim karşılığı bulamadım maalesef:(
Yazarın anlatımı akıcı ve güzel ilerliyor bu açıdan bir şey diyemem. Sayfalar akıp gitti resmen. Ancak kurgusal olarak korku türünde satışa sunulmuş bir eser olmasına rağmen korku öğeleri beklediğimden çok daha azdı. Bu durum beni biraz hayal kırıklığına uğrattı. Kitabın ilk başlarında korkuyu hissettirmiş yazar bir kaç yerde ancak bir noktada hiç yok ve sonlara doğru bir kaç bölümde yine var. Ama daha fazla olabilir miydi? Bence kesinlikle evet
Kitap sekiz arkadaşın bir bungalov tatilinde yaşadıkları paranormal olaylar üzerine kurulu. Okuması keyifli karakterler vardı ancak bir çok karakter ile bağ kurmakta zorlandım. Kısa bir kitap ve sekiz kişiyi ayrı ayrı okurken birisine odaklanmak pek olası değildi benim için. Bir de karakterlerin sorgusuzca olayların içine dalmasına aşırı sinir oldum. Hera karakterine çok güldüm sebepsizce. En az okuduğumuz oydu ama bende ayrı bir yer tuttu karakter.
Mitolojik bir varlık var hikayede ancak çok az bahsediliyor ve ben okurken merak ettim. Biraz daha detaylı anlatılabilirdi bence. Bu da kurguyu daha korkutucu bir noktaya taşırdı diye düşünüyorum.
Toparlamam gerekirse okunabilir bir kitap mı? Evet. Ancak benim gibi beklentinizi yüksek tutarak okursanız hayal kırıklığı yaşabilirsiniz. Hafif korku, biraz gençlik, biraz kamp hikayesi sevenler kesinlikle kitaba bayılacaktır.
