Yazar:
Özgür Balpınar
Çizer:
Beyza Toprak Arslan
Yorumlar ve İncelemeler
Bir gün devasa bir porsuk ağacından bir tomurcuk düşer ve toprakla bütünleşerek filizlenir. Bu tomurcuk annesinden ayrıldığı için üzgündür ama artık tek başına bir ağaç olmasının vakti gelmiştir. Yanına gelen bir sığırcık kuşu ona hikayeler anlatır ve ona Woody ismini verir çünkü bu isim önceden tanıdığı cesur bir ağacın ismidir. Mevsimler geçer, orman oluşur ve Woody de bu ormanda büyüyüp kocaman bir ağaç olur. Üstelik bu ormanın en mutlu ağacıdır. Ne var ki Woody, bu güzel ormanı keşfeden insanoğlunun bencillikleriyle tanışmak zorunda kalmıştır. Dalları kırılır, çiçekleri koparılır ve eğer pes ederse mutsuz bir ağaç olarak yaşamına devam etmek zorunda kalacaktır. Mevsimler yine geçer ve ne olursa olsun baharın gelişi engellenemez çünkü Woody asla pes etmemeyi öğrenmiştir...
Bu bir çocuk kitabı ancak bizlerin de ders çıkarması gereken önemli bir konuyu işlemiş. Gönül rahatlığıyla çocuklarınıza okutabilirsiniz :)
Her Ay Okuyanlar Kulübü Özgür Balpınar
Her Ay Okuyanlar Kulübü Özgür Balpınar
Merhaba bugün sizlere @ozgurbalpinar ın yazmış olduğu "WOODY" kitabı ile geldim.
Bir zamanlar yemyeşil bir tepede bulunan bir porsuk ağacı vardı.
İki bin yaşına yaklaşmıştı hem de.Küçücük kırmızı meyveleri vardı.
Bir gün şiddetli bir rüzgarda meyvelerden biri uçuşuyor ve aşağılara savruluyor.
Ağaç annesinden ayrılıyor.
Toprağın altına gömülüyor.
Derken bir zaman sonra bir mucize oluyor ve bu meyve çekirdeği filizlenmeye başlıyor.
Minik bir porsuk ağacına dönüşüyor.
Bir de arkadaşı oluyor Sığırcık kuşu.
Minik porsuk ağacını koruyor masallar okuyor bir de ona ''Woody'' adını veriyor.
Mutluluk Ormanı'nın en mutlu ağacı oluyor.
Derken bir gün ormana insanlar geliyor.
Sahi İnsanlar her güzel şeyi mahvetmeye meyilli varlıklar değil mi.?
Ama Woody'ye göre umut en beklenmedik zamanda gelirdi.
Bu kitap bize en çok da sabretmeyi öğretiyor.Doğaya saygı duymayı her şeyi sevmeyi...
Biz çok sevdik sizlere de tavsiye ederiz .
@ozgurbalpinar
@indigococuklari
@herayokuyanlarkulubu
Merve
Merve
Puan vermedi
Ah Woody, sen ne güzel bir hikayeydin. Bize umudu ve sabretmeyi öyle güzel öğrettin ki. Eğer bir ağacın dili olsa anca böyle duygularını ifade edebilirdi diye düşündük. Öyle sıcak ve öyle samimi ki, biz yine Özgür beyin bu hikayesini çok ama çok sevdik.
Woody, bir Porsuk ağacından kopup gelen küçücük bir tohumdu. Yavaş yavaş bir fidana, ordan da bir ağaca dönüştü. Artık çiçeklenme vaktiydi ama bırakın çiçek açmayı bütün bedeni kurumaya başlamıştı. Acaba bunun nedeni ormana gelen insanlar ve onların doğadaki yaptıkları mıydı? Peki Woody o hayalini kurduğu baharı hiç göremeyecek miydi?
Doğa sevgisi çocuklarımız için çok önemli ve bunu aşılamak için de böyle hikayeler çok kıymetli. Sabretmekten ve umut etmekten hiç bıkmayan Woody ve onun arkadaşlarının hikayesi hem biraz hüzünlü hem de keyifli. Belki de biz insanoğlunun doğada nasıl izler bıraktığının bir aynası. Çok sevdik, 6 yaş ve üzeri tüm çocuklarımıza, ebeveynlerimize ve eğitimcilerimize yürekten tavsiyedir.
Her Ay Okuyanlar Kulübü
Keyifli okumalar dilerim...
Her Ay Okuyanlar Kulübü
Keyifli okumalar dilerim...
Woody: Bir Ağacın Kalbinden Doğa Sevgisi
Selam anneler, minik kitap kurtları
Bugün kütüphanemizin en yeni ve en "doğa kokulu" üyesiyle geldim sizlere: "Woody"
Özgür Balpınar’ın kaleminden çıkan bu kitap, Beyza Toprak Arslan’ın o sıcacık çizimleriyle birleşince tam bir görsel şölene dönüşmüş.
Kitap, çocuklara doğayı sadece dışarıdan izlenecek bir manzara gibi değil, bağ kurmamız gereken canlı bir parça gibi anlatıyor. Woody’nin hikayesiyle ağaçların, kuşların ve arıların dünyasına giriyoruz.
Yazarın dili çocukların hayal dünyasına çok uygun; ne çok karmaşık ne de çok basit. Akıp gidiyor ...
Çocuğunuzla sayfaları çevirirken sadece okumuyor, resimlerdeki minik detayları (bak burada bir arı var, bak ağacın meyveleri ne renkmiş gibi) bulmaca gibi arıyorsunuz.
Eğer çocuğunuza doğa bilinci aşılamak, bir ağacın sadece "odun" olmadığını, içinde koca bir yaşam barındırdığını hissettirmek istiyorsanız Woody kesinlikle listenizde olmalı. Akşam uyku öncesi rutini için hem sakinleştirici hem de düşündürücü bir tercih.
"Doğayı seven, onu koruyan çocuklar yetiştirmek yarınlara bırakacağımız en güzel miras..."
Kitap ısrarla tavsiyemdir...
Her Ay Okuyanlar Kulübü
Her Ay Okuyanlar Kulübü
Selam içimdeki çocuğu Woddy ile besleyip geldim. Woddy küçücük sıcacık kurgusu ve çizimleriyle her çocuğun seveceği bir sabır, umut hikayesi.
Woddy'e gelecek olursak sonbaharın sonlarında çok siddetli ruzgarlar baslamisti. Şiddetli rüzgarlar fırtınaya dönmüş ve ağaçlar bundan çok etkileniyordu. Neredeyse iki bin yaşına yaklasmış porsuk ağacı tüm heybetine rağmen fırtınada meyvelerini dallarında tutamıyordu. Bu rüzgara dayanamayan minik kirmizi meyve önce dallarından ayrıldı o hızla sürüklendi toprakla buluştu. Artık o meyvecik ağaç annesinden cok uzakta bir başındaydı. O artik bir tohumdu yağmurlar can suyu oldu yavaş yavaş büyüyordu. Birgün dalına konan Sığırcık kuşu ona Woody ismini verdi. Ona hayalini soran sığırcık kuşuna birgün kuşlara yuva olmak istediğini söyledi. Acaba hayallerine kavuşabilecek mi, hayata tutunabilecek mi?
"Eğer siz vazgeçmezseniz, bahar gelmekten vazgeçmeyecek."
WoodyEdebiyat
Merhaba dostlar bugün @ozgurbalpinar ‘ın kaleme aldığı @indigococuklari tarafından yayınlanan #Woody ile geldim
Bu kitabı @herayokuyanlarkulubu ile Merve moderatörlüğünde okuduk teşekkürler
Yusuf’la kitabımızı bitirdik ve sordum; kitabı sevdin mi diye. “Evet, sevdim; ağaç belgeseli gibiydi biraz,” dedi
“Evet,” dedim, “bu sayede bir ağacın nasıl oluştuğunu, onun da incinebileceğini, üzülebildiğini, kırılabildiğini öğrendik. Ve en önemlisi, asla pes etmemeyi; umudunu yitirdiğinde her şeyini kaybettiğini öğrendik.”
Kısacası biz, bir ağacın masalından çok şey öğrendik ve çok da sevdik
Kısa Özet
Porsuk ağacından düşen bir meyve toprağa karışmış; filizlenmiş, fidan olmuş. İncecikmiş dalları ama çok mutlu ve çok heyecanlıymış minik porsuk ağacı.
Her gün annesinin tepedeki ihtişamlı hâline bakar; onun gibi olmak, kuşlara yuva olmak, arıların çiçeklerinden faydalanmasını sağlamak, doğaya katkı sağlamakmış bütün gayesi…
Ama günlerden bir gün, genç porsuk ağacının gövdesine insan eli değmiş; dallarını kırmışlar, gövdesini oymuşlar ve en kötüsü, bir iğne ile yaşamını çalmışlar.
Canı çok yanmış porsuk ağacının ama sesini duyan olmamış. Yavaş yavaş hastalanmış; yaprakları dökülmüş, çiçek açamaz olmuş.
İçindeki umut gitgide sönerken arkadaşları destek olmuş Woody’ye. Çünkü o, Mutluluk Ormanı’nın en mutlu, en enerjik ağacıymış.
Şimdi dört gözle iyileşmeyi bekliyordu Woody. Sizce iyileşebilecek miydi?
Merve moderatörlüğünde okuduk teşekkürler
Yusuf’la kitabımızı bitirdik ve sordum; kitabı sevdin mi diye. “Evet, sevdim; ağaç belgeseli gibiydi biraz,” dedi
“Evet,” dedim, “bu sayede bir ağacın nasıl oluştuğunu, onun da incinebileceğini, üzülebildiğini, kırılabildiğini öğrendik. Ve en önemlisi, asla pes etmemeyi; umudunu yitirdiğinde her şeyini kaybettiğini öğrendik.”
Kısacası biz, bir ağacın masalından çok şey öğrendik ve çok da sevdik
Kısa Özet
Porsuk ağacından düşen bir meyve toprağa karışmış; filizlenmiş, fidan olmuş. İncecikmiş dalları ama çok mutlu ve çok heyecanlıymış minik porsuk ağacı.
Her gün annesinin tepedeki ihtişamlı hâline bakar; onun gibi olmak, kuşlara yuva olmak, arıların çiçeklerinden faydalanmasını sağlamak, doğaya katkı sağlamakmış bütün gayesi…
Ama günlerden bir gün, genç porsuk ağacının gövdesine insan eli değmiş; dallarını kırmışlar, gövdesini oymuşlar ve en kötüsü, bir iğne ile yaşamını çalmışlar.
Canı çok yanmış porsuk ağacının ama sesini duyan olmamış. Yavaş yavaş hastalanmış; yaprakları dökülmüş, çiçek açamaz olmuş.
İçindeki umut gitgide sönerken arkadaşları destek olmuş Woody’ye. Çünkü o, Mutluluk Ormanı’nın en mutlu, en enerjik ağacıymış.
Şimdi dört gözle iyileşmeyi bekliyordu Woody. Sizce iyileşebilecek miydi?
Puan vermedi
.
Kalemini çok sevdiğim Özgür Balpınar'ın yepyeni kitabı Woody ile tanışmış oldum
Woody bir porsuk ağacı. Gövdesine sarılmak isterseniz kollarını kocaman açmış 8-10 kişiye ihtiyaç duyacağınız görkemli bir ağacın minicik bir meyvesi olarak rüzgarlı bir günde toprağa düşüyor.
Zamanla toprağın derinliklerine kök salıyor, minik gövdesi başını göğe uzatıyor. Küçücük bir fidanken dalına konan sığırcık kuşu ona adını veriyor: Woody!
Minik bir meyvenin, bahara kavuşup çiçekler açan şahane bir porsuk ağacına dönüşme hikayesinde, doğaya zarar veren insanlarla da karışıyoruz, onu yüreklendiren, bahara kavuşacağına inandıran hayvanlarla da.
Tatlı bir dönüşüm hikayesi kaleme almış Özgür Balpınar. Keyifle okudum, sadece okurken hep keşke ağacın adı Türkçe bir kelime olsaymış diye geçirdim hep içimden.
Sabretme, doğanın akışına teslim olma, olumlu düşünme temalarının işlendiği bu tatlı kitabı 6 yaş ve üzeri okurlara öneririm
10/10
Beğendi
#fundaokuyupyorumluyor
Mutluluk Ormanı'nda devasa bir porsuk ağacı vardı, bu ağaç yaklaşık iki bin yaşındaydı. Küçük kırmızı meyveleri güneş ışığında pırıl pırıl parlarken sonbaharda esen sert bir rüzgar, devasa porsuk ağacını ve üzerindeki meyveleri sağa sola savurdu.
Küçük kırmızı meyve sarsılmanın şiddeti ile anne ağacın dalından düşerek uzaklara sürüklendi.
Minik meyve kendini toprağın şefkatli kollarına bıraktı, toprak onu sarıp sarmaladı, yağmurlar ona besin oldu ve zamanla tohum çatladı ve filizlenmeye başladı.
Artık o da bir minik bir porsuk ağacı olmuştu. Yanına sığırcık kuşu geldi ve ona Woody ismini koydu.
Woody, neşe dolu genç bir porsuk ağacıydı. Dallarına kuşlar konan, rüzgarda yapraklarını döken, zamanı gelince meyveler veren bilge bir ağaçtı.
Rüzgâr savurur, insanlar zarar verir, hayat bazen köklerinden sarsar ama yine de bahar gelmeyi asla bırakmaz. Çünkü yaşam bir yolculuktur. Belki de mesele, ne yaşadığımız değil; neye tutunmayı seçtiğimizdedir.
Doğayla kurduğumuz bağı unuttuğumuz her an, biraz daha eksiliyoruz hayattan. Ama bu hikâye hatırlatıyor; köklerimiz hâlâ orada ve biz istersek yeniden tutunabiliriz.
Yazarın da dediği gibi:
"Eğer vazgeçmezseniz bahar gelmekten asla vazgeçmeyecek."
Küçük gibi görünen ama kalpte büyük iz bırakan kocaman bir masal. Okurken siz de kendinizden mutlaka bir şeyler bulacaksın. 8 yaş ve üzeri herkesin okumasını önemle tavsiye ederim
Kitapla ve sağlıkla kalın
Puan vermedi
Bazen bir çocuk kitabı, insana öyle güzel dersler verir ki…
Tıpkı bu tatlı kitap gibi
Woody’nin hikâyesi; sabretmenin, vazgeçmemenin ve umudu kaybetmemenin ne kadar kıymetli olduğunu hatırlatıyor.
Hayatlarımız da öyle değil mi? En “geçmez” dediğimiz zamanlar bile geçmedi mi…
En çok da şu cümle kalbime dokundu:
“Eğer siz vazgeçmezseniz, bahar gelmekten hiç vazgeçmeyecek.”
Bir ağacın gözünden okuduğumuz bu hikâye; iyiliği, güzelliği, sevgiyi ve korkuyu bir arada barındırıyor.
Ama en çok da sevgi, yardımlaşma ve umut…
Çiçek açmaktan hiç vazgeçmeyen o tatlı ağaç gibi;
kırılsak da, yorulsak da, yeniden filizlenebileceğimizi hatırlatıyor.
Özgür Balpınar’ın kitaplarını her zaman çok severek okuyorum. Tavsiyemdir
@ozgurbalpinar
@indigococuklari
@indigokitap
Merve
@herayokuyanlarkulubu
Merve
@herayokuyanlarkulubu
“Eğer siz vazgeçmezseniz, bahar gelmekten hiç vazgeçmeyecek.” Bu cümle, bazen hayatın sert rüzgarlarıyla savrulan her ruh için bir pusula niteliğinde. Özgür Balpınar’ın kaleminden çıkan Woody, tam da böyle bir savruluşun, kayboluşun ve yeniden doğuşun masalsı hikayesini anlatıyor.
Hikaye, 2000 yıllık devasa bir porsuk ağacının heybetli gölgesinde, yemyeşil bir tepede başlıyor. Kırmızı meyveleri güneşin altında birer yakut gibi parlayan bu bilge ağaç, tepenin koruyucusu gibidir. Ancak bir sonbahar günü, fırtına o küçük kırmızı meyvelerden birini annesinin kucağından çekip alır. Küçük meyve, rüzgarın kollarında vadiye doğru sürüklenirken dudaklarından tek bir kelime dökülür: “Hoşça kal…” Bu bir son değil, toprağın derinliklerinde başlayacak olan sessiz bir mücadelesinin ilk adımıdır.
Toprakla buluşan o küçük çekirdek, yağan ilk yağmurlarla birlikte kabuğunu çatlatır ve yeryüzüne “merhaba” der. Artık o, gökyüzüne uzanmaya hevesli minicik bir fidan olmuştur. Derken bir gün, kanat sesleriyle birlikte yanına bir sığırcık kuşu konar. Kuş, ona zorluklara rağmen hayallerine kavuşan üç ağacın masalını anlatır ve bu küçük fidana bir isim bahşeder: Woody. O artık ismini de ormanını da çok seven, geleceğe umutla bakan bir ağaçtır. Ancak hayat her zaman güneşli ve rüzgarsız değildir.
Bir gün ormana yabancılar gelir; ayaklarında çizmeleri, üzerlerinde parlak kıyafetleriyle insanlar... Woody’nin o taze, yeşil dalları koparılır, gövdesine yapılan bir müdahale ile dünyası yavaş yavaş griye dönmeye başlar. Yeşil yaprakları kahverengiye bürünür, çiçekleri dallarından dökülür. Woody, artık çiçek açamayacağına, bir ağaç bile sayılamayacağına inanmaya başlar. İçindeki o canlı renkler solmuş, yerini derin bir keder almıştır. Sabırla beklediği aylar, mevsimler geçer ama o bir türlü
Reklam
Yazar Hakkında
Özgür BalpınarYazar · 9 kitap
21 Aralık 1989'da Adana'da doğdu. Yazma merakı çocuk yaşlarda ortaya çıktı. Öğretmenlerinin de yönlendirmesiyle bu süreci ileriki dönemlere taşıdı. Üniversitedeyken pek çok dergide öyküleri yayımlandı ve bazı dergi oluşumlarında aktif olarak yer aldı. Üniversite sonunda ilk romanı Göğü Yere İndirelim’i tamamladı. Romanlarında, birlikte daha güzel bir dünya yaratabilmemizin mümkün olduğunu göstermek istiyor.
