Aslı Uçar Yıldız
@aslininkitaplari
İyi ki kitaplar var...
İstanbul
İstanbul, 29 Ocak
194 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
.
Her ay bir Hikmet Hükümetoğlu romanı okuyorum ve
Küçük Yalanlar Kitabı sanırım yazarın en sevdiğim romanı oldu.
Neden mi?
Birincisi, üç farklı karakterin ağzından anlatılan hikaye çok hareketli, akıp gidiyor. Her karakterin bir dili, üslubu ve farklı bir macerası var.
İkincisi, Cumhuriyetin ilk yıllarındaki İstanbul şahane anlatılmış. Deniz, kara ve hava ulaşımı aralara sıkıştırılmış. Gemiden karşılanan bir yolcu, tramvayla takip edilen bir yabancı, en tekinsiz anda gökyüzünde beliren bir zeplin... Dönemin sosyo-kültürel yapısı, insan ilişkileri, günlük hayatın akışı okuyucuyu bilgiye boğar gibi değil, bir film izlerken fark edilen detaylar gibi aktarılmış.
Üçüncüsü ise roman her adımda daha heyecanlı, daha merak uyandırıcı bir havaya bütünüyor ve bence tertemiz ve şaşırtıcı bir finalle sona eriyor.
İthaki Yayınları'nın Hikmet Hükümetoğlu kitapları için tasarladığı kapaklara da ekstra bayılıyorum.
Özetle çok sevdiğim bir kitap oldu
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi
Okul öncesi küçükler için tatlı mı tatlı bir kitap.
Minik tavşan Lila okuldan döner dönmez, mutfaktan bir bardak süt alıp, pencerenin kenarına yerleşiyor ve yüzünde kocaman bir gülümseme ile hayallere dalıyor.
Bir gün bu hayallerden birini gerçekleştirmeye karar veriyor ve soruyor: "Bana gökkuşağını pişirilir misin Pastacı?"
Giriyorlar mutfağa, doğadan topladıkları bitkilerden, sebzelerden elde ettikleri gökkuşağı renkleri ile muhteşem bir pasta hazırlıyorlar.
Rana Urgunlu Sır'ın kaleme aldığı bu sıcak ve öğretici hikayeyi, çizimlerini çok beğendiğim Berk Öztürk çizmiş.
Kitabı elimden bırakamadan okudum!
Bir gerilim romanı gibi başlayan kitap, ilerleyen sayfalarda yazarın okuruyla sohbet ettiği bir otobiyografiye evriliyor. Grange kendini bir kurgu ustası olarak görüyor ve biyografisini de hem annesinin hem de anneannesinin ağzından birer hikaye gibi anlatıyor. Bölümler arasında bu yaşananların kendi hayatına etkilerini samimi ve açık bir dille ifade ediyor.
"Babam kötü bir insan değildi, şeytanın ta kendisiydi!" diye tanıttığı sorunlu babası ile bebekliği dışında hiç karşılaşmamış olduğu halde ruhunun derinliklerinde, kitaplarına da sızan o karanlık yanını nereden aldığını kitabı okurken anlıyoruz.
Yazarın hayat hikâyesi de gerçekten roman gibi Uzun yıllar narsist babasının işkencelerine maruz kalan annesinin yaşam savaşı, boşanabilmek için verdiği mücadele, yıllar sonra ortaya çıkan bir üvey kardeş, ergenlik sancıları, kariyerindeki yol ayrımları, evliklikleri, kadınlarla ilişkileri, eşcinsel olma kaygıları...
Gerçekten çok çarpıcı ve cesurca kaleme alınmış bir metin.
Grange sevenlerin mutlaka okumasını isterim. Kitap "Bu adam bu konuları nereden buluyor, bu kurguyu nasıl tasarlıyor" diye düşünen okurlarının kafasında bir aydınlanma yaratıyor.
